عوامل کلیدی آسیبپذیری مسکن اقشار کمدرآمد شهری در برابر زلزله نمونه موردی: منطقۀ سۀ شهر ساری
نویسندگان
1 استاد دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى
2 دانشجوى دکترى معمارى، دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى
doi
چکیده
منطقۀ سۀ شهری در بخش جنوبی ساری، در معرض خطرپذیری لرزهای بالایی قرار دارد. با توجه به اهمیت شناخت آسیبپذیریهای موجود در برنامۀ کاهش خطرپذیری لرزهای، در مقاله حاضر به بررسی و شناسایی عوامل کلیدی آسیبپذیری مسکن در برابر زلزله احتمالی پرداخته میشود. نتایج حاصل از این تحقیق را میتوان در تدوین راهبردهای کاهش خطرپذیری پیش از وقوع زلزله و نیز در بازسازی مسکن پس از زلزله به منظور جلوگیری از تکرار شرایط پیشین استفاده کرد.در مقالۀ حاضر پس از بررسی نظریههای موجود و شناسایی مهمترین ابعاد آسیبپذیری مسکن (کالبدی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، و قانونی)، عوامل ایجاد آن در هر یک از ابعاد مذکور، ضمن سنجش نظریات متخصصان و مسئولین، استخراج میشود. در ادامه عوامل شناساییشده از طریق مصاحبه با مردم محلی و مشاهدات دقیق میدانی اولویتبندی و از میان آنها عوامل کلیدی آسیبپذیری مسکن در منطقۀ سۀ ساری استخراج میگردد. این تحقیق با روش نمونۀ موردی و با استفاده از ابزار مشاهده و مصاحبۀ نیمهساختیافته انجام و انتخاب نمونهها بر اساس نمونهگیری نظری و تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل مضمون صورت میگیرد.از مجموع بررسیها ده عامل با عنوان عوامل کلیدی آسیبپذیری مسکن در منطقۀ سۀ شهر ساری شناخته شده است. این عوامل شامل بیتفاوتی مردم نسبت به زلزله، باورهای غلط اهالی، ناآگاهی مردم و استادکاران محلی نسبت به مسائل فنی ساخت، ضعف در اجرای مقررات ساختوساز، سودجویی، محدودیتهای مالی، نیاز به ارزش افزوده، بیاعتمادی مردم به متخصصین، و نیز بیاعتمادی آنها نسبت به مسئولین است که در قالب چهار مضمون 1) ضعف آگاهی، 2) ضعف اقتصادی، 3) حکمروایی ضعیف، و 4) بیاعتمادی دستهبندی میشوند. عوامل مذکور بیانگر ضرورت تمرکز به ابعاد اجتماعی و سازمانی مسکن اقشار کمدرآمد شهری، به منظور کاهش خطرپذیری زلزله در منطقۀ مورد مطالعه، است.