بررسی میزان آب کاربردی و بهرهوری آب مزارع سیبزمینی در شرایط زارعین استان فارس
نویسندگان
1 دانشیارپژوهشی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش
2 موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
doi
چکیده
با توجه به کمبود منابع آب در کشاورزی، بهبود مدیریت آبیاری مزارع سیبزمینی میتواند منجر به کاهش مصرف آب و افزایش بهرهوری این محصول مهم شود. بدین منظور، لازم است اطلاع کافی و دقیقی از وضعیت میزان آب کاربردی و بهرهوری آب در شرایط مدیریت زارعین وجود داشته باشد. از این رو، میزان آب کاربردی و بهرهوری آب در شرایط مدیریت زارعین سه منطقه عمده تولید سیبزمینی در استان فارس بررسی شد. سه منطقه آباده، اقلید و خرمبید و سه سامانه آبیاری سطحی، بارانی و قطره ای بعنوان تیمارهای آزمایش در نظر گرفته شدند. برای مقایسه آماری نتایج بدست آمده از آزمون تی استفاده شد. همچنین همبستگی عوامل مختلف باهم، با تعیین ضریب همبستگی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این تحقیق، نشان داد که تفاوت آب کاربردی، عملکرد و بهرهوری آب در مناطق مختلف در سطح 5 درصد معنیدار نبود. متوسط مقدار عملکرد محصول و بهرهوری آب بترتیب 6/43 تن در هکتار و 87/4 کیلوگرم بر مترمکعب بدست آمد. استفاده از سامانه-های آبیاری بارانی و قطرهای، باعث کاهش آب کاربردی به میزان 1100 مترمکعب در هکتار، افزایش محصول به میزان 5/10 تن در هکتار و افزایش بهرهوری به میزان حدود 8/1 کیلوگرم بر متر مکعب شد، لیکن این تفاوتها از نظر آماری در سطح 5 درصد معنیدار نبود. متوسط مقدار آب کاربردی در مزارع سیبزمینی معادل9420 مترمکعب در هکتار بوده که 3350 مترمکعب در هکتار از میانگین نیاز آبی ناخالص کمتر بود. اگر آبیاری فقط بر اساس تجربه کشاورز انجام و به برنامهریزی آبیاری توجه نشود، ممکن است تفاوتی بین مصرف آب در سامانه-های مختلف آبیاری مشاهده نشود و آب داده شده کمتر از حد مورد نیاز باشد. بنابراین بایستی برای کاهش اثرات کم آبی، افزایش محصول و بهرهوری آب، علاوه بر سامانه آبیاری، به برنامهریزی آبیاری مزارع و تحویل حجمی آب توجه جدی شود.