بررسی تاثیر پیرشدگی قیر بر مقاومت به شن زدگی و ترک خوردگی مخلوطهای آسفالتی ساخته شده با مصالح سنگی سیلیسی و آهکی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی عمران، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2023.401457.3166چکیده
در این پژوهش تاثیر شرایط مختلف پیرشدگی بر مقاومت به شن زدگی و مقاومت به ترک خوردگی مخلوط آسفالتی ساخته شده با دو نوع مصالح سنگی مختلف شامل مصالح سنگی آهکی و سیلیسی مطالعه گردیده است. نمونههای آسفالتی ساخته شده با مصالح سنگی آهکی و سیلیسی، تحت شرایط پیرشدگی کوتاه مدت، بلند مدت 5 روزه و بلند مدت 7 روزه قرار گرفته و آزمایش افت وزنی کانتابرو و خمش نیمدایره ای در دمای محیط بر روی آنها انجام شده و نتایج با یکدیگر و حالت کنترل بدون اعمال پیرشدگی مقایسه گردیدهاند. نتایج نشان میدهد مخلوطهای ساخته شده با مصالح سنگی آهکی مقاومت به شنزدگی و مقاومت به ترک خوردگی بیشتری از مخلوط ساخته شده با مصالح سنگی سیلیسی دارند. این نتایج ناشی از بافت زبرتر سنگدانههای آهکی نسبت به سیلیسی و داشتن ترکیبات شیمیایی اکسید منیزیم و اکسید کلسیم بیشتر آنها میباشد. همچنین، نتایج نشان میدهند که پیرشدگی باعث کاهش مقاومت به شنزدگی، انرژی شکست، چقرمگی شکست، شکلپذیری و بار بحرانی قابل تحمل تا شکست در آزمایش خمش نیمدایرهای میگردد. میزان تاثیر پیرشدگی بر این ویژگیها به جنس سنگدانهها و نوع خصوصیت عملکردی بستگی دارد. از نظر مقاومت به شنزدگی پیرشدگی تاثیر بیشتری بر روی مخلوط ساخته شده با مصالح آهکی دارد، ولی خصوصیات شکست شامل انرژی شکست، بار بحرانی و چقرمگی شکست در مخلوطهای ساخته شده با مصالح سیلیسی تاثیر بیشتری از پیر شدگی میگیرند
