مدلسازی اثر مؤلفههای درونی و بیرونی منبع کنترل بر رفتار و تصادفات رانندگان ایرانی
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علموصنعت ایران، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علموصنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2021.280272.2888چکیده
این مطالعه با هدف بررسی روابط میان منبع کنترل درک شدهی راننده و رفتارهای ریسکی رانندگی، همچنین تخلفات و تصادفات رانندگی انجامشده است. شرکتکنندگان در این مطالعه 289 راننده مرد و 116 راننده زن بودند که به سؤالات پرسشنامهی تازه توسعهیافتهی منبع کنترل ترافیکی رانندگان ایرانی (TLOC-IR)، پرسشنامه رفتار رانندگی (DBQ) و سؤالات مرتبط با سابقه رانندگی، تصادفات و موارد جمعیت شناختی پاسخ دادند. نتایج مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) نشان داد که اکثر مؤلفههای منبع کنترل رانندگی بهجز زیر بخش عوامل مذهبی و سایر رانندگان، با رفتار رانندگی رابطه معنادار دارند. طبق نتایج این مطالعه منبع کنترل درونی، با انواع تخلفات و خطاهای رانندگی رابطهی منفی داشته و از سوی دیگر مؤلفههای منبع کنترل بیرونی ازجمله شانس و سرنوشت با رفتار پر ریسک تر رانندگی و تصادفات رابطه مثبت نشان میدهند. این یافتهها نشانگر آن است که منبع کنترل متغیری مؤثر در رفتار رانندگان ایرانی بوده و میتواند در تعیین راهکارهای اثربخش برای کاهش رانندگی پرخطر مورداستفاده قرار گیرد. با توجه به نتایج این تحقیق رانندگان با منبع کنترل درونی رفتار ایمنتری نسبت به رانندگان با منبع کنترل بیرونی نشان میدهند؛ لذا تقویت منبع کنترل درونی در رانندگان میتواند رفتارهای ایمنتر رانندگی را به همراه داشته باشد