طراحی و مدلسازی شبکهریلی (خط 7 متروی تهران) با ایجاد مسیرسازی جهت افزایش سرویسدهی خط و تضمین ایمنی به روش شبکههای پتری
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی راه آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکده مهندسی راه آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2023.378733.3114چکیده
این مقاله به مدلسازی شبکه ریلی با تکنیک تفکیک مسیر به منظور مسیرسازی وافزایش سرویسدهی خط با تضمین ایمنی که امری مهم در صنعت حمل و نقل ریلی بشمار میآید، پرداخته است. مقاله با بکارگیری روشهای رسمی، مدلی جهت افزایش ظرفیت خط با استفاده از روش شبکههای پتری سطح بالا (HLPN ) ارائه کرده است. طراحی مدل با نرمافزار CPNTools صورت گرفته است. دلیل استفاده از این نرمافزار پشتیبانی از شبکههای سلسه مراتبی است، که اصول اساسی این کار محسوب میشود. استفاده از این نرمافزار با عملیاتی شدن سناریوهای مختلف، ارزیابی و تأیید مدل با سرعت بالا را امکانپذیر کرده است. مقاله به طور عمده بر روی طراحی افزایش سرویسدهی خط با "تکمسیرهای ایجاد شده" به کمک شبکههای سلسله مراتبی در زمینه حمل و نقل ریلی شهری متمرکز است. سه ایستگاه از خط 7 متروی تهران به عنوان طرح مسیر انتخاب، که با ایجاد "مسیرسازی" و تکنیک "تفکیک مسیرهای متوالی خط"(تک مسیرها) از سیگنال ابتدای تکمسیر مطلوب به سیگنال تکمسیر بعدی به ترتیب و به طور منظم، افزایش ظرفیت و بهره-برداری از خط با تضمین ایمنی امکانپذیر شده است. با نمایش رفتار پویای مدل، توسط نرمافزار مذکور نیز، این ادعا اثبات شده است که مسیرسازی جهت افزایش سرویس دهی بدرستی صورت گرفته است. نتایج تجربی نشان میدهد، مدل شبیهسازی شده در مقابل خنثیسازی مدلهای زمانی، کمک و افزایش سرویسدهی خط را با رعایت ایمنی تضمین کرده است.