اندازه گیری میزان حواسپرتی رانندگان در معابر مختلف شهری (مورد مطالعه: شهر تهران)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی، دانشگاه امین، تهران، ایران
3 استادیار، دانشگاه تربیت پلیس امام حسن(ع)، تهران، ایران
4 استادیار، دانشگاه تربیت پلیس امام حسن(ع)، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2023.382118.3119چکیده
یکی از مهم ترین علل مقصر بودن یک راننده به هنگام وقوع تصادف، حواسپرتی او میباشد. طبق تجزیه و تحلیل تصادفات در چند ماهه ابتدایی سال ۱۴۰۱ عمدهترین علت و بالاترین درصد علل تامه تصادفات که حدود ۴۸ درصد است، مربوط به عدم توجه به جلو بوده است. حواسپرتی در حین رانندگی به معنای انحراف توجه راننده از رانندگی ایمن و معطوف شدن توجه راننده به فعالیتهایی است که با وظیفه رانندگی ایمن مغایرت دارد. نوآوری این تحقیق این بود که به نظرمیرسید که میزان حواسپرتی در معابر مختلف و در بین خانمها و آقایان متفاوت باشد، بنابراین لازم بود تا تحقیقی انجام شود و این تفاوت را به صورت علمی اندازهگیری و مقایسه نماید. پژوهش حاضر از نوع میدانی و با روش تحلیل اطلاعات از نوع توصیفی و استنباطی می باشد.به این منظور جمع آوری دادهها به صورت مشاهدات میدانی در 12 معبر گوناگون شهر تهران، شامل 4 بزرگراه، 4 خیابان اصلی و 4 معبر فرعی انجام گرفته است. تجزیه و تحلیل اطلاعات به صورت توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزارهای اکسل و SPSS انجام گرفته است. مشاهدات میدانی از مجموع 4800 رانندۀ عبوری در این معابر نشان داد که حدود یک پنجم رانندگان تهرانی در هنگام رانندگی دچار حواسپرتی میشوند. میزان حواسپرتی رانندگان در معابر فرعی بیشتر از معابر اصلی و در معابر اصلی بیشتر از بزرگراهها میباشد. همچنین مشخص شد که تفاوت معنا داری در میزان حواسپرتی آقایان نسبت به خانمها وجود ندارد.