بررسی تاثیر مشخصات عابران پیاده بر ایمنی آنها در تداخلات ترافیکی ناحیه عملکردی تقاطع های بدون چراغ
نویسندگان
1 دانشیار، گروه راه و ترابری، دانشکده عمران، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2022.176590.2530چکیده
عابران پیاده از آسیبپذیرترین کاربران راه در مواجهه با وسایل نقلیه هستند. با توجه به حجم بالای تلفات عابران پیاده در شرایط مختلف ترافیکی، توجه ویژه به ایمنی عابران ضروری است. تقاطعات از جمله قطعاتی هستند که عابران پیاده از سطح ایمنی پایینی برخوردار هستند. در این مطالعه بررسی ایمنی عابران پیاده در مواجهه با وسایل نقلیه عبوری در ناحیه عملکردی تقاطعات چهارراهی بدون چراغ مورد نظر بوده است. جهت بررسی ایمنی تداخلات ترافیکی در این ناحیه از دو شاخص ایمنی زمان تا برخورد و زمان پس از تخطی استفاده شده است. آنچه که در این مطالعه مشخصا مورد ارزیابی قرار گرفته، بررسی تاثیر مشخصات عابران پیاده بر سطح ایمنی تداخل به کمک جمعآوری اطلاعات میدانی و مطالعات آماری بوده است. اطلاعات لازم به کمک فیلمبرداری از نواحی عملکردی تقاطع بدون چراغ امام حسین ع همدان تهیه شده و در نهایت به کمک تحلیل آماری آنووا، اثرگذاری مشخصات عابران پیاده بر سطح ایمنی تداخل مورد ارزیابی قرار گرفته است. مطابق نتایج به دست آمده، شاخص زمان پس از تخطی و شاخص زمان تا برخورد برای عابران پیاده زن نسبت به مردان به ترتیب 11/0 و 08/0 بیشتر است. به عبارتی میتوان گفت مردان نسبت به زنان دارای تداخلات ترافیکی با سطح ایمنی کمتری هستند. شاخص زمان پس از تخطی و شاخص زمان تا برخورد برای عابران پیاده با رده سنی کودک و جوان نسبت به عابران پیاده با رده سنی پیر به ترتیب 1/0 و 04/0 بیشتر است و نیز شاخص زمان تا تصادف برای عابران پیاده عبوری از سمت راست (از دید راننده ناحیه عملکردی) نسبت به عابران پیاده عبوری از سمت چپ به اندازه 03/0 بیشتر است.