فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مسکن مهر آخرین برنامه تامین مسکن کشور است که پس از گذشت چند سال از اجرای آن، ضرورت بررسی نتایج حاصله از این تجربه به لحاظ میزان موفقیت آن در ایجاد کیفیت ­زندگی در ساکنانش احساس می­شود. ارزیابی کیفیت ­زندگی، ارزیابی جمع گسترده­ای از مولفه­های اجتماعی، کالبدی، اقتصادی و زیست­محیطی را در برمی­گیرد که در مجموع کیفیت محیط موردنظر را در پاسخگویی نیازهای بهره‌برداران بازگو می­کند. این مقاله دارای دو هدف مورد نظر است: هدف اول تعریف و تعیین نشانگرهای مفهوم کیفیت زندگی در محیط‌های مسکونی و به دنبال آن طراحی و معرفی مدل تجربی برای سنجش ابعاد مختلف آن و هدف دوم، کاربست مدل تجربی در سنجش کیفیت زندگی در مسکن مهر مورد پژوهش. به این منظور، نخست نشانگرهای عینی کیفیت­زندگی محدوه مورد پژوهش با اصول و استانداردهای شهرسازی سنجش شد که مشکلاتی از قبیل نبود فعالیت­های مرتبط با رفاه­عمومی، گذران فراغت، امور  خدماتی، تراکم جمعیتی بالا، دسترسی نازل به کاربری­های روزانه نظیر کودکستان، تجاری روزانه و فضای سبز تجهیز شده استخراج گردید. سپس ارزیابی نشانگرهای ذهنی صورت پذیرفت که نتایج حاصله از مجموع نشانگرهای محاسباتی ذهنی بیانگر رضایتمندی متوسط ساکنین مسکن مهر شهر جدید پردیس(5>05/3 > 1) از محیط مسکونی­شان است. از بین نشانگرهای محاسباتی، پاسخدهندگان، از تسهیلات و ویژگی­های کالبدی واحد مسکونی، امنیت و بهداشت محیط محله مسکونی اظهار نارضایتی کردند. همچنین نشانگرهای بهداشت محیط، امنیت و دسترسی به خدمات در مقیاس محله مسکونی بالاترین و اقتصاد واحد مسکونی کمترین میزان اهمیت را از دیدگاه ساکنان داشتند.