مقایسه کارایی دو مدل دیست و آکواکراپ در شبیه سازی عملکرد گندم
نویسندگان
1 استادیار، عضو هیئت علمی، بخش آبیاری و فیزیک خاک، مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
2 استادیار، عضو هیئت علمی، بخش آبیاری و فیزیک خاک، مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
doi
چکیده
بررسی عوامل محدود کننده عملکرد گیاهان نیاز به انجام تحقیقات متعدد و هزینهبر دارد، لذا استفاده از مدل ها میتواند شایان توجه باشد. از جمله مدل های کاربردی می توان به مدلهای آکواکراپ و دیست که به منظور شبیهسازی عملکرد گیاهان بکار میروند؛ اشاره نمود. در سال اول این مدلها برای مزارع گندمکاری خوزستان در پایلوت رامسه واسنجی و در سال دوم برای دو پایلوت رامسه و حمیدیه مورد اعتبارسنجی واقع گردیدند. ریشه میانگین مربعات خطا، ریشه میانگین مربعات خطای نرمال، شاخص توافق و کارایی با مدل دیست برای عملکرد دانه بترتیب 036/0 ، 01/0، 92/0 و 76/0 بود که مقایسه این مقادیر با شاخصهای آماری مدل آکواکراپ بیانگر خطای کمتر و شاخص کارایی بیشتر برای مدل دیست می باشد. ریشه میانگین مربعات خطا ، ریشه میانگین مربعات خطای نرمال بیوماس گندم در مدل دیست بترتیب23/0 و 04/0 تعیین شد. نتایج اعتبارسنجی نشان داد که شاخص کارایی مدل دیست برای عملکرد دانه و بیوماس گندم به ترتیب 76/0 و 57/0 بود که از مقادیر متناظر آن با مدل آکواکراپ(56/0 و 36/0) بمراتب بیشتر و حاکی از کارایی بالای مدل دیست در شبیه سازی عملکرد دانه و بیوماس گندم می باشد.