فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش به سنتز بهینۀ کوپلیمرهای غلظت‌دهندۀ هیدروژلی برپایۀ سدیم آکریلات-آکریلیک اسید ، به‌روش پلیمریزاسیون (بَسپارش) امولسیونی وارون پرداخته‌شد. هدف اصلی این مطالعه، افزایش بازده پلیمریزاسیون و بهبود خواص غلظت‌دهندگی و رئولوژیک (روانه‌شناختی) این مواد با شرایط سنتز بهینه، استفاده‌از شبکه‌سازهای نوین دی‌گلیسیدیل اتری، نانوذرات صفحه ‌ مانند کلوزیت اصلاح‌شده وکومونومر آکریل‌آمید است. در مقادیر برابر 3/0 گرم از دو شبکه‌ساز پلی ‌ اتیلن ‌ گلیکول دی ‌ گلیسیدیل اتر (بلندزنجیر) و دی ‌ اتیلن ‌ گلیکول دی ‌ گلیسیدیل اتر (کوتاه‌زنجیر) استفاده ‌ از شبکه‌ساز بلندزنجیر نسبت‌به کوتاه‌زنجیر، افزایش 13~ برابری گران‌روی ظاهری (از Pa.s 1/39 به Pa.s 20/2 در سرعت برشی rpm ۱۰ ) را به ‌ همراه داشت. استفاده‌از نانوذرات کلوزیت به‌عنوان تقویت‌کننده، تا مقدار بهینۀ 5% وزنی-وزنی، منجربه افزایش7~ برابری مدول ذخیره (از KPa 0/65 به KPa 5/61 در فرکانس Hz ۱۰) و افزایش چشم‌گیر غلظت ‌ دهندگی کوپلیمرها شد. افزودن مونومر آکریل‌آمید به زنجیرۀ اصلی کوپلیمر اولیه و تشکیل ترپلیمر با 40% مولی ‌ آکریل‌آمید ، افزایش درصد تبدیل پلیمریزاسیون از ۶۲% به ۹۳% و افزایش 4~ برابری در گران‌روی لاتکس مستقیم را درپی‌داشت. این مطالعه، نشان‌داد که ترکیب عوامل شبکه‌ساز نوین، نانوذرات و کومونومرها می‌تواند راه‌کاری مؤثر برای تولید غلظت‌دهنده‌های پلیمری با کارایی بالا باشد .