تعیین میزان فرونشست زمین با استفاده از تکنیک تداخلسنجی راداری (مطالعه موردی :شریانهای حمل و نقلی منطقه غرب شهر کرمان)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسیارشد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 استادیار، مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2021.232651.2770چکیده
فرونشست ناشی از ازدیاد بهرهبرداری از منابع آب زیرزمینی نسبت به توان ترمیمی آن در برخی نواحی داخلی ایران، سابقه طولانی دارد. در سالهای اخیر، فرونشست زمین باعث بروز مخاطره جدی محیطی در دشتها و مناطق مختلف ایران شده است. فرونشینی سطح زمین از جمله مخاطرات محیطی است که بشر در دهههای اخیر به دلیل برداشت بیرویه از منابع آب زیرزمینی با آن مواجه شده است. این پدیده همانند سایر مخاطرات مانند زلزله، خشکسالی، سیل، طوفان، لغزش و غیره... از جمله موانع توسعه اقتصادی-اجتماعی و عمرانی به شمار میرود. پدیده فرونشست به طور معمول با مخاطرات فراوانی همراه است. این پدیده میتواند سبب آسیبهای زیربنایی، طبیعی و در نهایت منجر به افزایش خطرپذیری جامعه و اقتصاد گردد. در سالهای اخیر با افزایش میزان فرونشست به پی ساختمانها، باند فرودگاهها، پلها، تونلها، خیابانها، خطوط حمل و نقل ریلی و جادهای آسیب زیادی وارد شده است. بدین منظور در این پژوهش، میزان فرونشست زمین در منطقه صنعتی غرب شهر کرمان با استفاده از تصاویر راداری ماهواره Sentinel-1 از سال 2014 تا 2020 در نرمافزار Snap با استفاده از تکنیک تداخل سنجی راداری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت که نتایج نشان داد میزان فرونشست این محدوده از سال 2014 تا 2017 حداقل 3/3 سانتیمتر و حداکثر 6 سانتیمتر، از سال 2017 تا 2020 حداقل 6/3 سانتیمتر و حداکثر 13/2 سانتیمتر و از ژانویه سال 2020 تا آوریل سال 2020 حداقل 1/03 سانتیمتر و حداکثر 2/13 سانتیمتر بوده است که افزایش قابل توجهی را نشان میدهد. ازدیاد بهرهبرداری از منابع آب زیرزمینی، فشردگی به علت زهکشی زمین و فشردگی به علت تحمیل بارهای سنگین (بار گذاری سازهها و غیره...) را میتوان از عوامل فرونشست در این محدوده نام برد. که میتواند منجر به ایجاد خسارات هنگفتی در این محدوده گردد.