تأثیر دمای هوای ورودی و نرخ حجمی جریان بر نرخ خشکشدن، خواص ترموفیزیکی و اشتعالپذیری پودر پوششی پایهاپوکسی: مقایسۀ عملکرد خشککن بستر سیال و آون حرارتی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله
2
doi
10.22034/ijche.2024.472307.1437چکیده
در این پژوهش، تأثیر دما و نرخ حجمی هوای ورودی بر نرخ خشک شدن، خواص ترموفیزیکی و اشتعال پذیری پودر پوششی پایهاپوکسی حاوی درصدهای پایین حلال در یک خشک کن بستر سیال و آون حرارتی، مقایسهشد. نتایج حاکی از کاهش سرعت سوزش نمونۀ خشک شده در خشک کن بستر سیال (نمونۀ آزمایش) درمقایسه با نمونۀ خشک شده در آون حرارتی (نمونۀ کنترل) بود. بیشینۀ دمای تخریب نمونۀ خشک شده در خشک کن بیشتر از نمونۀ کنترل بود. همچنین، دمای شروع به تخریب نمونۀ خشک کن بیشتر از نمونۀ کنترل بود. آزمون تجربی نشان داد که شاخص حدی اکسیژن در نمونۀ آزمایش بالاتر از نمونۀ کنترل است. بنابراین، استفاده از خشک کن بستر سیال باتوجه به ایجاد خواص رطوبتی- گرمایی و اشتعال پذیری مناسبتر پودر نسبت به نمونۀ خروجی از آون حرارتی ترجیح داده می شود. در خشک کن بستر سیال، با افزایش دمای هوای ورودی به خشک کن بستر سیال، نرخ خشک شدن نمونه افزایش یافت، به طوری که در دمای o C 60 محتوای حلال باقی مانده درون پودر به مقدار مطلوب رسید. در محدودۀ دمایی o C 60-55 با افزایش دما و نرخ حجمی هوای ورودی به خشک کن بستر سیال، نرخ خشک شدن نیز بهطور چشمگیری افزایش یافت، اما میزان اشتعال پذیری نمونۀ آزمایش کاهش نشان داد. بنابراین، دمای o C 55 و نرخ حجمی هوای m 3 /s 0/16 بهعنوان مقادیر بهینۀ خشک شدن پودر پایهاپوکسی در خشک کن بستر سیال تعیین شد. استفاده از روند کاهش نرخ حجمی جریان هوا درطی مراحل خشک شدن تأثیر بهسزایی بر دستیابیبه بیشینۀ نرخ خشک شدن ذرات داشت. نتایج نشان داد که فرایند خشک کردن ثانویۀ پودر پوششی پایهاپوکسی بهوسیلۀ خشک کن بستر سیال، می تواند در بهبود کیفیت محصول پس از مرحلۀ اولیۀ پخت، به منظور دستیابی به کمینۀ محتوای حلال باقی مانده و رسیدن به پودر با خواص ترموفیزیکی ثابت، تأثیرگذار باشد.
