مروری‌بر غشاهای نانوکامپوزیتی پلیمری با کاربرد در تصفیۀ آب

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی تبریز

2 دانشگاه علوم پزشکی قزوین

doi
10.22034/ijche.2024.460329.1418
چکیده

آلودگی آب، یکی ‌ از چالش ‌ های جدی زیست‌محیطی جهان امروز است. درمیان انواع فناوری‌های مرسوم تصفیۀ آب، فرایند جداسازی غشایی، نتایج امیدبخشی را در تصفیه یا بازیابی آلاینده‌های مختلف نشان ‌ داده ‌ است. پژوهش‌های متعددی نشان ‌ دهندۀ قابلیت بالقوۀ ‌ غشاهای پلیمری برای تصفیۀ آب و فاضلاب است. بااین ‌ حال، محدودیت ‌ هایی مانند: گرفتگی، رشد میکروبی، افت شار، پایداری مکانیکی و حرارتی پایین و طول عمر کمتر هم ‌ چنان در این نوع تصفیه وجوددارد. ازاین ‌ رو، غشای نانوکامپوزیتی برای رفع این محدودیت ‌ ها و بهبود عملکرد و اثربخشی غشا معرفی ‌ شده ‌ است. غشاهای نانوکامپوزیت پلیمری ( PNCMs ) حاوی نانوذرات مختلف، مانند: نانولوله‌های کربنی ( CNT )، اکسید تیتانیوم ( TiO 2 )، نقره، مس، اکسید گرافن ( GO ) و غیره، برای تصفیۀ آب از آلاینده‌های مختلف، ازجمله: ریزاندامگان، ترکیبات شیمیایی، رنگ‌ها و غیره به‌طور چشم ‌ گیری طرفدار پیداکرده‌است. هدف اصلی این مقاله، مروری ‌ بر پیشرفت ‌ های جاری در کاربرد PNCMs در تصفیۀ آب است.