فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از راهکارهای افزایش کیفیت آب آبیاری مغناطیس کردن آن می‌باشد. پژوهشی در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1397 به ‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه روش آبیاری (آبیاری متداول، آبیاری ناحیه‌ای ریشه به‌طور ثابت و آبیاری ناحیه‌ای ریشه به‌طور متغیر) و سه سطح آب مغناطیس (آب معمولی، آب مغناطیسی یک بار گذر با شدت 367/0 تسلا و 633/0 تسلا) با چهار تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که در روش آبیاری متداول و آب مغناطیس با شدت 367/0 تسلا بیشترین ارتفاع بوته (cm 110)، وزن خشک اندام هوایی(g.plant-19/41(، وزن خشک ریشه(g.plant-14/17 و حجم ریشه(cm3.plant-1137)به‌دست آمد. در روش آبیاری متداول و آب مغناطیس با شدت 633/0 تسلا بیشترین سطح برگ(cm2.plant-14/25)، وزن کل میوه(g508)، لیکوپن(mg.gfw-16/48(مشاهده شد. در روش آبیاری ناحیه‌ای ریشه به‌طور ثابت و آب مغناطیس با شدت367/0 تسلا بیشترین غلظت کلروفیلb (mg.gfw-1489/0) و وزن تک میوه (g 0/48) و در شدت633/0 تسلا بیشترین درصد ماده خشک میوه(1/11)مشاهده شد. بیشترین میزان کارایی مصرف آب زیست‌توده کل (g/liter6/36) در روش آبیاری ناحیه‌ای ریشه به‌طور ثابت و آب شاهد مشاهده گردید. در روش آبیاری ناحیه‌ای ریشه به‌طور متغیر و آب مغناطیس با شدت367/0 تسلا بیشترین نسبت برگ به ساقه(g.plant-137/1)، نسبت اندام هوایی به اندام زیرزمینی(g.plant-114/3) و طول ریشه(cm2/53) مشاهده گردید. بیشترین میزان محتوی رطوبت نسبی آب برگ در روش آبیاری ناحیه‌ای ریشه به‌طور متغیر و آب مغناطیس با شدت633/0 تسلا مشاهده شد. به‌طور کلی روش آبیاری ناحیه‌ای ریشه به‌طور ثابت نسبت به روش آبیاری ناحیه‌ای ریشه به‌طور متغیر وزن کل میوه در هر بوته و کارایی مصرف آب زیست توده بالاتری داشت و هر دو شدت 367/0 و 633/0 تسلا آب مغناطیس توانست منجر به بهبود صفات مذکور گردد و اثرات ناشی از تنش خشکی را کاهش دهد که استفاده از این روش سالم ،آسان و بی خطر برای محیط زیست توصیه می‌گردد.