مقاله پژوهشی:طراحی الگوی آمایش امنیت عمومی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری امنیت ملی دانشگاه عالی دفاع ملی
2 دکتری امنیت ملی و عضو هیئتعلمی دانشگاه علوم انتظامی
doi
چکیده
هدف: نوشتار حاضر بهعنوان نخستین پژوهشی است که در ارتباط با طراحی مدل الگوی آمایش امنیت عمومی جمهوری اسلامی ایران به اجرا درآمده است. این پژوهش با هدف شناسایی ابعاد، مؤلفهها و شاخصهایی طراحی گردید که بتوان توسط آنها ملاحظات امنیت عمومی را در کشور مورد مداغه قرار داده و بهعنوان راهنمایی برای ارتقای وضع موجود آمایش امنیت عمومی مورد استفاده واقع شود. همچنین الگوی طراحیشده که محصول مطالعه نظریههای داخلی و خارجی و همچنین دادههای بهدستآمده انحصاری خود است، با مدنظر قرار دادن آمایش امنیت عمومی در کشور، راهنمایی برای پژوهشگران کمی است که درصدد سنجش آمایش امنیت عمومی ایران هستند. روش تحقیق: روش استفادهشده در این تحقیق تلفیقی[1] است. به این معنا که برای طراحی مدل مفهومی، ضمن بهره جستن از نظریههای داخلی و خارجی، از روش بحث گروهی متمرکز که روشی کیفی است، استفاده شده است. در گام بعد، برای آزمون مدل طراحیشده، از روش دلفی (با حجم نمونه 35 نفر از صاحبنظران حوزه آمایش و امنیت عمومی) و تحلیل دادههای گردآوریشده به کمک نرمافزار SPSS استفاده به عمل آمد. یافتهها: یافتههای تحقیق نشان داد که از میان سه بعد نهایی در الگوی بهدستآمده برای آمایش امنیت عمومی، بعد فعالیت دارای مطلوبترین مؤلفهها و شاخصها است. پس از آن، ابعاد انسان و جغرافیا به ترتیب دارای بالاترین میانگین بهدستآمده و مطلوبترین مؤلفه و شاخص بودند. نتایج: یافتههای تبیینشده در این پژوهش، بیانگر این واقعیت است که از دیدگاه صاحبنظران، در طراحی الگوی آمایش امنیت عمومی، عواملی همچون مدیریت، اقتصاد، علم و فرهنگ، جمعیت و اجتماعی شامل سرمایه اجتماعی و هویت جمعی، همگی بر سایر عوامل ازجمله عوامل سیاسی و جغرافیایی مقدم هستند. هرچند که اهمیت آنها نیز در طراحی الگوی پیشگفته به اثبات رسید. [1]. Mixed Method