کاهش گاز گلخانهای دیاکسید کربن بااستفادهاز جاذب کربن فعال سنتزشده از هستۀ سنجد
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی ایران
2 دانشگاه علوم پزشکی ایران
doi
10.22034/ijche.2024.416570.1353چکیده
افزایش غلظت دیاکسید کربن در جو، دولتها را مجبور کرده است تا این مسأله را در بین مشکلات پر اهمیت خود قرار دهند. روشهای مختلفی برای جداسازی دیاکسید کربن وجود دارد که یکی از مهمترین آنها، روش جذب سطحی بااستفاده از جاذب های کربنی مانند کربن فعال است که می تواند از ضایعات زیستی مختلف سنتز شود. هدف از این تحقیق، سنتز کربن فعال برای اولینبار از زیستتودۀ هستۀ سنجد به منظور جذب CO 2 و بررسی مشخصههای مختلف بر ظرفیت جذب آن و همچنین مطالعۀ پایداری جاذب طی چندین چرخۀ جذب و احیا است. در این تحقیق، ظرفیت جذب دیاکسید کربن جاذبها به کمک آنالیز توزین حرارتی انجام پذیرفت. جاذب سنتزشده در نسبت وزنی عامل فعالساز هیدروکسید پتاسیم به زیستتوده برابر با 2 به 1، با ظرفیت جذب 2/78mmol/g به عنوان جاذب منتخب معرفی شد. نتایج نشان داد که با افزایش دما از 25 به50 درجۀ سلسیوس، در غلظت 90 درصدی از گاز دیاکسید کربن، باتوجه به ماهیت گرما گیربودن فرایند جذب دیاکسید کربن، میزان جذب جاذب منتخب از 2/78 به1/79 mmol/g کاهش یافت. همچنین با کاهش غلظت دیاکسید کربن ورودی به سامانه از 90 به 10 درصد، میزان جذب CO 2 جاذب در دمای محیط، به علت تماس کمتر ذرات جاذب با مولکولهای CO 2 در غلظتهای پایین، از 2/78 به1/03 mmol/g کاهش پیدا کرد. با بررسیهای بهعمل آمده، نتیجهگیری شد که جاذب سنتزشده با هستۀ سنجد دارای ظرفیت جذب قابل قبول است. همچنین، جاذب تهیه شده از پایداری بسیار خوبی برخوردار است و میتواند به عنوان یک جاذب مناسب برای مصارف صنعتی معرفی شود.