بررسی قسمت راکتور فرایند تولید فعالکنندۀ پلاسمینوژن بافتی به کمک شبیهسازی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی ایران
2 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
doi
10.22034/ijche.2024.442798.1395چکیده
فعالکنندۀ پلاسمینوژن بافتی (tPA: tissue Plasminogen Activator) نوعی پروتئین نوترکیب است که برای درمان بیماریهای حاصل از لختگی خون مانند سکتۀ قلبی، اختلالات حاد قلبی و انسداد ریوی استفاده می شود. طراحی فرایند تولید دارو پساز کشت آزمایشگاهی مشتمل بر دو بخش طراحی راکتور و سامانۀ جداسازی است. هدف از این پژوهش بررسی بخش راکتور است؛ بخش راکتور، سه راکتور پشت سر هم در اندازه های متفاوت دارد که کشت و تولید صنعتی tPA در آن ها انجام می پذیرد. در این تحقیق، ابتدا شبیهسازی بخش راکتوری درحالت پایه با نرمافزار Aspen Batch Plus انجام شد و سپس طرح اصلاحی رفع گلوگاه راکتور سوم ارائه شد. در هدف گذاری برای رسیدن به تولید 80 Kg tPA/year با فرض 50 تولید ناپیوسته در سال برای دو واحد (train) تولیدی کاملاً مشابه موازی به 14 روز و 15 ساعت زمان نیاز است. در طراحی اصلاحی فرایند برطرف کردن این مشکل، زمان هر فرایند ناپیوسته به 13 روز و 4 ساعت و 2 دقیقه کاهش مییابد. کاستن از زمان فرایند تولید، به افزایش تولید سالیانه تا 82/16 Kg tPA/year کمک می کند. باتوجه به افزوده شدن یک مبدل، مخزن نگهداری و پمپ، افزایش هزینه های ثابت و غیره در طرح اصلاحی اجتناب ناپذیر است.