مقاله پژوهشی:بررسی امنیت سیاسی از منظر برنامهریزی منطقهای دفاعی با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد برنامهریزی منطقهای، گروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی (نویسنده مسئول)
2 دکتری برنامهریزی شهری، گروه فنی و مهندسی، معاونت پژوهش و نوآوری، سازمان جغرافیایی کشور
3 دکتری برنامهریزی شهری، گروه فنی و مهندسی، معاونت پژوهش و نوآوری، سازمان جغرافیایی کشور
doi
چکیده
امنیت سیاسی شامل رویکردهای مختلف و متفاوتی میباشد که این موارد در مکان و زمانهای گوناگون به شکلهای متفاوتی نمایان میشود. امنیت سیاسی مشتمل بر حال فعلی تفکرات جاری بر اساس روابط سیاسی شکل گرفته و تعریف میشود. آمایش سرزمین باید به شیوهای اجرا شود که مشارکت اقشار مردم و نمایندگان سیاسی آنها را تضمین کند. الزامات تحقق طرح آمایش سرزمین در جهت توسعه بلندمدت کشور و مبتنی بر اصول مصوب آمایش سرزمین میباشد که شامل ملاحظات امنیتی و دفاعی، کارایی و بازدهی اقتصادی، وحدت و یکپارچگی سرزمین ایران، گسترش عدالت اجتماعی و تعادلهای منطقهای، حفاظت محیط زیست و احیاء منابع طبیعی، حفظ هویت اسلامی، ایرانی و حراست از میراث فرهنگی، تسهیل و تنظیم روابط درونی و بیرونی اقتصاد کشور، رفع محرومیتها، بهخصوص در مناطق روستایی کشور تنظیم شده است. پژوهش حاضر کاربردی میباشد و بر اساس ماهیت و روش از روش توصیفی – تحلیلی استفاده شده است. ماهیت دادههای مورد استفاده کمّی است و شیوۀ گردآوری دادهها و اطلاعات میدانی و اسنادی میباشد. چارچوب نگارش را میتوان بر پایۀ رابطۀ متقابل شاخصهای امنیت در بعد سیاسی، جمعآوری اطلاعات از طریق مطالعات کتابخانهای و تحقیقات میدانی (مصاحبه) و تهیۀ پرسشنامه صورت پذیرفته است که برای تحلیل دادههای این قسمت از مدل تحلیل سلسله مراتبی و تکنیک AHp استفاده شده است.سؤال پژوهش امنیت سیاسی در استان سیستان و بلوچستان در چه وضعیتی میباشد و به تفکیک شهرستانهای استان وضعیت چگونه است؟ که از این رو، هدف پژوهش بررسی امنیت سیاسی استان سیستان و بلوچستان در پهنه سرزمینی، میباشد. بر اساس نتایج حاصله در حوزه امنیت سیاسی شهرستانهای زابل، دلگان، نیمروز، زهک و مهرستان (زابلی) به ترتیب اولویت نسبت به دیگر شهرستانها دارای امنیت سیاسی بیشتری میباشند.