فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پی ‌ وی ‌ سی به ‌ دلیل مقاومت دربرابر شعله و مواد شیمیایی، به ‌ عنوان مواد عایق الکتریکی سیم ‌ ها و پوشش بیرونی کابل ‌ ها به‌طور گسترده‌ای به‌کار می‌رود. در طول کارکرد عادی، کابل ‌ های برق زیرزمینی تحت فشارهای مختلفی مانند گرما، رطوبت و تنش مکانیکی قرار می ‌ گیرند که منجربه تغییر خواص و خرابی عایق در طول زمان می ‌ شود. مواد نانودی ‌ الکتریک بسپاری به نانوکامپوزیت ‌ های بسپاری که دارای کسرهای وزنی متعددی از ذرات معدنی با ابعاد نانومتری هستند، اطلاق می ‌ شود . پراکندگی این نانوذرات ریز با مواد بسپاری منجربه بهبودهای قابل توجهی در خواص دی ‌ الکتریک و حرارتی شده ‌ است که به ‌ نوبۀ خود نانوکامپوزیت ‌ های بسپاری را به محبوب ‌ ترین اصطلاح در جامعۀ دی‌الکتریک تبدیل کرده ‌ است . برای بهینه‌سازی این ویژگی‌های جدید، پراکندگی نانوذرات در ماتریس‌های بسپاری باید افزایش یابد و این می‌تواند با عامل‌دار کردن شیمیایی سطوح نانوذرات بااستفاده ‌ از سیلان‌ها یا پلی ‌ الکل به ‌ عنوان عوامل جفت‌کننده به ‌ دست آید. این عامل‌ ‌ دار کردن منجر ‌ به تغییر شیمی نانوذرات برای سازگاری با بسپارها و کاهش تجمع آن ‌ ها در ماتریس بسپاری می‌شود. در مطالعۀ حاضر، نتایج مطالعات محققان بر اثر واردکردن نانوذرات اکسید فلزات برروی خواص دی‌الکتریک نظیر گذردهی نسبی الکتریکی، تلفات دی ‌ الکتریک و خواص مکانیکی نظیر استحکام کششی و مدول الاستیسیتی پی ‌ وی ‌ سی مورد استفاده در عایق سیم ‌ ها و کابل ‌ ها بررسی شده و برخی نتایج مهم آن ‌ ها بحث و بررسی شده‌است.