بررسی کارایی غشای PVDF/Cellulose/nano MgO در حذف آموکسی‌سیلین از محلول‌های آبی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2 دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

doi
10.22034/ijche.2023.385350.1287
چکیده

حذف آنتی‌بیوتیک‌ها از آب آلوده به ‌ دلیل اثرات زیان‌آور آن ‌ ها بر محیط‌زیست و موجودات زنده بسیار مهم است. در این تحقیق، یک غشای پلیمری برپایۀ پلی‌وینیلیدین فلوراید بااستفاده ‌ از ترسیب سلولز و نانوذرات اکسید منیزیم ( PVDF/Cellulose/MgO ) برروی آن تهیه شد. غشای تهیه ‌ شده بااستفاده ‌ از میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی، پراش پرتو ایکس، میکروسکوپ نیروی اتمی و اندازه‌گیری زاویۀ تماس شناسایی شد. کارایی غشای تهیه ‌ شده به‌عنوان جاذب برای حذف آموکسی‌سیلین به‌عنوان آلایندۀ مدل بررسی شد و اثر pH ، غلظت آموکسی‌سیلین و زمان بر حذف آموکسی‌سیلین مطالعه شد. نتایج نشان داد که با کاهش pH ، کاهش غلظت اولیۀ آموکسی‌سیلین و افزایش زمان تماس، درصد حذف آموکسی‌سیلین افزایش می‌یابد و 85% از حذف آموکسی‌سیلین در غلظت 200 میلی‌گرم بر لیتر از آموکسی‌سیلین،3 = pH و مدت ‌زمان 100 دقیقه به ‌ دست آمد. سینتیک حذف آموکسی‌سیلین نیز بااستفاده ‌ از غشای PVDF/Cellulose/MgO بررسی شد. نتایج تأیید کرد که غشای PVDF/Cellulose/MgO یک جاذب بالقوه برای حذف آموکسی‌سیلین از آب آلوده است .