بررسی کارایی غشای PVDF/Cellulose/nano MgO در حذف آموکسیسیلین از محلولهای آبی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
doi
10.22034/ijche.2023.385350.1287چکیده
حذف آنتیبیوتیکها از آب آلوده به دلیل اثرات زیانآور آن ها بر محیطزیست و موجودات زنده بسیار مهم است. در این تحقیق، یک غشای پلیمری برپایۀ پلیوینیلیدین فلوراید بااستفاده از ترسیب سلولز و نانوذرات اکسید منیزیم ( PVDF/Cellulose/MgO ) برروی آن تهیه شد. غشای تهیه شده بااستفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی، پراش پرتو ایکس، میکروسکوپ نیروی اتمی و اندازهگیری زاویۀ تماس شناسایی شد. کارایی غشای تهیه شده بهعنوان جاذب برای حذف آموکسیسیلین بهعنوان آلایندۀ مدل بررسی شد و اثر pH ، غلظت آموکسیسیلین و زمان بر حذف آموکسیسیلین مطالعه شد. نتایج نشان داد که با کاهش pH ، کاهش غلظت اولیۀ آموکسیسیلین و افزایش زمان تماس، درصد حذف آموکسیسیلین افزایش مییابد و 85% از حذف آموکسیسیلین در غلظت 200 میلیگرم بر لیتر از آموکسیسیلین،3 = pH و مدت زمان 100 دقیقه به دست آمد. سینتیک حذف آموکسیسیلین نیز بااستفاده از غشای PVDF/Cellulose/MgO بررسی شد. نتایج تأیید کرد که غشای PVDF/Cellulose/MgO یک جاذب بالقوه برای حذف آموکسیسیلین از آب آلوده است .