پیشبینی اعتیاد به اینترنت نوجوانان بر اساس سبکهای فرزندپروری با میانجیگری سبکهای دلبستگی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی اعتیاد به اینترنت نوجوانان بر اساس سبکهای فرزندپروری با میانجیگری سبکهای دلبستگی انجام گرفت. روش پژوهش نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه دانشآموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان کاشان در سال تحصیلی 1400-1399 به تعداد 6470 نفر بود که بر اساس جدول مورگان نمونهای به تعداد 398 نفر به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند و با پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (1998) (IAT)، سبکهای تربیتی فرزندپروری شیفر نقاشیان (1358) (PSQ) و پرسشنامه سبک دلبستگی بزرگسال هازن و شیور (1987) (AASQ) مورد ارزیابی قرار گرفتند. ارزیابی الگوی پیشنهادی با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری انجام گرفت. برای تحلیل دادهها از روش تحلیل مسیر و نرمافزار AMOS استفاده شد.نتایج نشان داد که سبک فرزندپروری محبت بهطور مستقیم (01/0>p) و با میانجیگری سبکهای دلبستگی ناایمن اضطرابی و اجتنابی (05/0>p) بر اعتیاد به اینترنت نوجوانان اثر معنادار دارد. از طرفی، اثر مستقیم سبک فرزندپروری کنترل و با میانجیگری سبک های ناایمن دلبستگی بر اعتیاد به اینترنت نوجوانان معنادار نبود (05/0<p). با توجه به نتایج پژوهش حاضر مبنی بر رابطه سبک های فرزندپروری و اعتیاد به اینترنت نوجوانان و نقش واسطه ای سبک های دلبستگی، این یافته ها دارای تلویحات کاربردی برای روانشناسان جهت مداخله های پبشگیرانه – درمانی برای کاهش اعتیاد به اینترنت در نوجوانان است.