شناسایی و اولویت بندی شاخصهای موثر بر توسعه حمل و نقل هوایی (موردکاوی: شهر چابهار)
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده مهندسی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، سیستان و بلوچستان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مدیریت، دانشگاه بینالمللی چابهار، سیستان و بلوچستان، ایران
doi
10.22034/tri.2021.189118.2579چکیده
در دنیای پررقابت کنونی، کشورها به منظور توسعهی اقتصادی و اجتماعی، پیوسته در جستجوی شیوههای جدیدی برای حداکثر کردن مبادلات هستند. بر این اساس توسعهی حمل و نقل به ویژه حمل و مثل هوایی ضرورت مییابد. در ایران نیز، امروزه همانند بسیاری دیگر از نقاط جهان، حمل و نقل هوائی از عوامل بیچون و چرای رشد اقتصادی و سرعت تحرکات در توسعه منطقهای محسوب میشود. در این پژوهش تلاش شده است کلیات توسعه حمل و نقل هوایی و عوامل موثر بر آن و به صورت خاص شاخصهای موثر بر توسعه حمل و نقل هوایی در شهر چابهار مورد مطالعه قرار گیرد. این پژوهش از نظر هدف، توسعه ای، از نظر روش، پیمایشی و از نظر تحلیل، مقایسه ای و نظرسنجی است. جامعه آماری این پژوهش شامل 320 نفر است که تعداد 170 از آنها به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع آوری دادهها راجع به ادبیات تحقیق از روش کتابخانهای و به منظور تثبیت فرضیهها از روش لیکرت استفاده شده است و همچنین جهت اولویتبندی معیارها از روش AHP استفاده شده است. نتایج آزمون t تکنمونهای نشان داد که مولفههای اشتغال، دانش، سیاستگذاری، دسترسی به بازار، خطوط هوایی، مسائل مربوط به بازار و رقابت، تولید و دسترسی به هواپیما، رقابت عادلانه، لجستیک، مسایل زیستمحیطی، خدمات، مکانیابی مناسب فرودگاه، زیرساخت، پیشبینی تقاضای حمل و نقل هوایی و مدیریت ترافیک هوایی بر توسعهی حمل و نقل هوایی چابهار موثر هستند. تحلیل سلسلهمراتبی میان این معیارها نشان داد که از دیدگاه پاسخدهندگان، معیار دانش در توسعهی حمل و نقل هوایی دارای بیشترین اهمیت است. پس از آن به ترتیب معیارهای دسترسی به هواپیما، زیرساخت، مدیریت ترافیک هوایی، مکانییابی فرودگاه، لجستیک، خطوط هوایی، پیش بینی تقاضا، مسایل زیستمحیطی، خدمات، سیاستگذاری، اشتعال، دسترسی به بازار و مسایل مربوط به بازار دارای ارجحیت و اولیت هستند.