بررسی آزمایشگاهی عملکرد مخلوط آسفالتی با استخوانبندی سنگدانهای (SMA) برای استفاده در روسازی سطوح پروازی
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناس ارشد، گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
3 دانش آموخته کارشناس ارشد، گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
4 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2021.131364چکیده
هدف از طراحی روسازی راهها و فرودگاهها فراهم آوردن یک ترکیب سازهای بر روی مسیر حرکت جهت انتقال ترافیک عبوری به صورت ایمن ، یکنواخت و کارآمد میباشد و با افزایش روز افزون بار ترافیکی و میل به حمل بار بیشتر و در نتیجه ازدیاد بار وارده بر محورها و رویه آسفالتی، ضرورت طرح و اجرای لایههای آسفالتی مقاومتر در برابر خرابیهای مختلف از جمله حساسیت رطوبتی و پدیده شیارشدگی (به عنوان پدیدهای رایج در خرابی لایه آسفالتی) قابل تأمل است. در این تحقیق تاثیر افزودنیهایی از SBS (%3و5 %) و Lucobite (3% و 5%) بر عملکرد مخلوط آسفالتی با استخوانبندی سنگدانهای (SMA) مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت.آزمایشات مقاومت مارشال، مقاومت کششی غیرمستقیم، مدول برجهندگی، آزمایش حساسیت رطوبتی (با انجام آزمایش کشش غیرمستقیم و مدول برجهندگی در دو حالت خشک و مرطوب و آزمایش جوشان تگزاس) خزش دینامیکی و شیار جای چرخ هامبورگ به منظور تحقیق در رفتار مخلوطهای SMA انجام شد. نتایج نشان داد با افزایش افزودنیهای پلیمری، درجه نفوذ کاهش و نقطه نرمی افزایش یافت. بررسی نتایج آزمایشات و پردازش تصویر عکس های آزمایش آب جوشان نشان داد افزودنیهای پلیمری سبب بهبود مقاومت مخلوط در برابر رطوبت گردیده است. نتایج آزمایش خزش دینامیکی نشان میدهد که با افزایش افزودنیهای پلیمری مقاومت شیارشدگی نمونهها افزایش مییابد. به طوریکه نمونههای حاوی افزودنی 5% SBS دارای بالاترین مقاومت در برابر شیارشدگی میباشد. همچنین نتایج آزمایش شیار جای چرخ نیز نشان میدهد که با افزایش افزودنی های پلیمری مقاومت شیارشدگی نمونهها افزایش مییابد.