رتبهبندی سامانههای آبیاری بارانی با ترکیب روشهای تصمیمگیری چندمعیاره آنتروپی، تحلیل روابط خاکستری و تاپسیس (EGC-TOPSIS): دشت دهگلان
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان، ایران
doi
چکیده
امروزه انتخاب سامانههای آبیاری مناسب در مزارع برای افزایش بهرهوری آب یک ضرورت است. انتخاب سامانههای آبیاری در مناطق مختلف امری پیچیده و تحت تأثیر عوامل و سطوح مختلف تصمیمگیری میباشد. در تحقیق حاضر، با ترکیب روشهای تصمیمگیری چندمعیاره آنتروپی، تحلیل روابط خاکستری و تاپسیس (EGC-TOPSIS)، روش انتخاب یکپارچهای برای انتخاب سامانه آبیاری بارانی مناسب بر اساس شاخصهای ارزیابی عملکرد آنها ارائه و نتایج آن با روش آنتروپی-تاپسیس (E-TOPSIS) مقایسه شد. همچنین از مدل ترکیبی تحلیل مؤلفههای اصلی-رگرسیون خطی چندگانه (MLR-PCA) برای ارائه روابط پیشبینی شاخص تصمیم نهایی در روش پیشنهادی EGC-TOPSIS و شاخص نزدیکی فاصله در روش E-TOPSIS بهره گرفته شد. بدین منظور 20 سامانه آبیاری بارانی کلاسیک ثابت آبپاش متحرک و لوله چرخدار دشت دهگلان کردستان ارزیابی شد. ارزیابی به روش آبپاش منفرد و با استفاده از شاخصهای ضریب یکنواختی کریستیان سن، یکنواختی توزیع، راندمان پتانسیل کاربرد ربع پایین، راندمان کاربرد ربع پایین، تلفات نفوذ عمقی و تلفات پاششی انجام شد. نتایج تئوری آنتروپی نشان داد که یکنواختی توزیع با وزن 194/0 مؤثرترین معیار در رتبهبندی سامانههای آبیاری مورد مطالعه است. میانگین شاخص تصمیم نهایی و میانگین رتبههای سامانههای آبیاری لوله چرخدار به ترتیب برابر با 52/0 و 1/9 محاسبه شد که حاکی از برتری این سامانهها نسبت به کلاسیک ثابت آبپاش متحرک در منطقه مورد مطالعه بود. این نتیجه با روش تحلیل خوشهای نیز مورد تأیید قرار گرفت. نتایج رتبهبندی دو روش ترکیبی EGC-TOPSISو E-TOPSIS به طور معناداری با R2=0.79 به یکدیگر همبسته بودند. همچنین، مدل ترکیبی MLR-PCA با سه مؤلفه اصلی، به طور مطلوبی با R2=0.95 قادر به پیشبینی مقادیر شاخص تصمیم نهایی بود. به طور کلی مدل EGC-TOPSIS با منطق ریاضی قوی میتواند نتایج مفید، جامع و کاربردی را ایجاد کند و در ارزیابی و رتبه بندی سامانه های آبیاری مناطق مشابه مورد استفاده قرار گیرد.