بررسی استفاده از ماکرو الیاف بر خصوصیات مکانیکی روسازی بتن غلتکی
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
2 گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
3 دانشآموخته کارشناسیارشد، گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2021.122013چکیده
افزودن الیاف ماکرو به دالهای بتنی بر روی زمین، افزایش ظرفیت خمشی، مقاومت خستگی، کاهش نرخ زوال ترکها و کمک به انتقال برش در اتصالات و ترکها را نشان میدهد. این مطالعه آزمایشگاهی برای تعیین مزایای الیاف ماکرو در بتن غلتکی (RCC)برای روسازیها با اندازهگیری تغییر در خواص مکانیکی RCCs و مقایسه آن با بتن الیاف معمولی برای روسازیها انجام شد. شش نوع الیاف، چهار نوع مصنوعی و دو فولاد، با شکلهای فیبر مختلف در مخلوطهای RCC در دو سطح دوز (۰.۲ % و ۰.۴ % حجمی)ترکیب شدند. افزودن ماکروفیبرهای مصنوعی حداکثر تراکم خشک (MDD) را بر روی مخلوط کنترل RCC با کاهش اصطکاک داخلی بین سنگ دانهها افزایش داد. در حالی که الیاف فولادی تاثیر محدودی بر MDD بتن غلتکی داشت. برای انواع مختلف فیبر، RCC حاصل با فیبرها افزایش آماری قابلتوجهی در مقاومت فشاری و کشش شکاف نسبت به مخلوط کنترل RCC داشت. افزودن فیبرها، مقاومت خمشی RCC را افزایش نداد. اما به طور قابلتوجهی ظرفیت مقاومت پس از پیک و مقاومت باقی مانده RCC را بهبود بخشید. افزایش در مقاومت باقی مانده به نوع الیاف و شکل، شبیه به عملکرد در بتن سیمان پورتلند معمولی بود. خواص شکست RCC با فیبرها براساس تستهای کشش فشرده دیسک شکل (DCT) مشابه یا بیشتر از PCC با فیبرها نشان داده شد که هر دو روسازیهای RCC و PCC، وقتی به درستی ساخته شوند، مقاومت به شکست و خستگی مشابهای خواهند داشت.