بررسی اثر تاریخ کشت بر برنامهریزی آبیاری تناوبی در اراضی شالیزاری با استفاده از مدل SWAP (مطالعه موردی: دشت آستانه- کوچصفهان)
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان
2 گروه مهندسی آب- دانشکده علوم کشاورزی- دانشگاه گیلان- رشت- ایران
3 گروه مهندسی آب دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان
doi
چکیده
با توجه به کمبود منابع آب، افزایش بهرهوری آب در کشت گیاه استراتژیک و پرمصرف برنج اهمیت بهسزایی دارد. تاریخ نشاءکاری و برنامه آبیاری از عوامل مهم در افزایش بهرهوری آب مورد استفاده در کشت برنج محسوب میشوند. هدف از این پژوهش بررسی اثر تاریخ نشاءکاری بر برنامهریزی آبیاری و عملکرد برنج و ارائه یک راهکار قابل قبول برای تعیین تاریخ نشاءکاری مناسب با توجه به شرایط آب و هوایی و خصوصیات مزرعه است. برای این منظور مدل SWAP در محدوده دشت آستانه-کوچصفهان با دادههای سه مزرعه برنج رقم هاشمی واسنجی و در دو مزرعه دیگر اعتبارسنجی شد. شاخصهای ضریب تبیین بیشتر از 98/0 و RMSE-N کمتر از 10 درصد نشان داد مدل از دقت قابل قبولی برای شبیهسازی برخوردار است. مدیریت مناسب آبیاری تناوبی در تاریخهای نشاءکاری 1، 5، 10، 15، 20 و 25 اردیبهشت ماه با استفاده از مدل به دست آمد. نتایج نشان داد تاریخ نشاءکاری اول اردیبهشت در سال مورد بررسی (1390) به دلیل بهرهوری آب بر حسب آب آبیاری مناسبترین تاریخ نشاءکاری بود. در این تاریخ نشاءکاری تخلیه مجاز رطوبتی 9 درصد و دوره تناوب آبیاری 7 روزه پشنهاد شد. همچنین در این دشت بیشترین و کمترین درصد تخلیه مجاز رطوبتی در خاک رسی و رسی لومی شنی به ترتیب 15 و 2 درصد بهدست آمد.