کاربرد زیست محیطی وصلح آمیز از نانوذرات- نانوالیاف درتصفیه آبهای آلوده آبیاری و پسابهای سمی زهکشی (مطالعه موردی: یون سمی مس)
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی مهندسی کبودراهنگ، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
2 دکتری تخصصی (Ph.D) علوم و مهندسی آب، گروه پژوهشی اکولوژی انسانی شهری کارگشا، ایران
3 دانشیار گروه فیزیک، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه
4 استادیار گروه نانوفناوری، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه
doi
چکیده
امروزه کاربرد علوم و فناوریهای پیشرفته، در مدیریت بهینه مخاطرات کیفی تحمیلی بر منابع زیستمحیطی، از اهمیت ویژهای برخوردار است. با توجه به سمیت پسابهای کشاورزی، صنعتی و خانگی برای محیط زیست، بررسی مبسوط و جداگانه موضوع تصفیه زهابهای سمی و بهطور کلی آبهای آلوده، جهت تکمیل روند توسعه غیرمخرب، امری ضروری بهنظر میرسد. در این راستا و به منظور بازیافت ترکیبات حاوی فلزات سنگین و آلودهکننده همچون مس، در زهابهای محتوی کودها و سموم مضر، تولید نانوالیاف (نانوذرات پلیمری) در قالب روش الکتروریسی (تحت چهار تیمار غلظت محلول الکتروریسی، ولتاژ اعمالی، فاصله جمعکننده با سوزن تزریق و آهنگ تزریق)، با استفاده از دستگاه الکتروریسی و ترکیب منتخب پلیمری پلیمتیل متاکریلات و حلال دیمتیل فرمامید با رویکرد استفاده از مواد اولیه ارزانقیمت، جهت تصفیه آلودگیهای مخاطرهآمیز انتخاب شدند. همچنین فناوری تولید نانوذرات در قالب روش انفجار سیم (تحت چهار تیمار غلظت محلول نانوذرات، قطر سیمهای کربن استفاده شده، جریان و نیروی آرک) مورد استفاده قرار گرفت. در نهایت، با استخراج نتایج در هر فاز، به تحلیل و بررسی آنها پرداخته شد و نتایج نشان داد که ترکیب تیمار پلیمر پلیمتیل متاکریلات و حلال دیمتیل فرمامید در شرایط غلظت در حلال برابرwt% 25، ولتاژ اعمال شده kV 30، فاصله بین نوک سوزن و صفحه جمعکننده cm 15 و آهنگ تغذیه ml/h 2 بهترین عملکرد را داشته است. بدین ترتیب، با تهیه نانوالیاف و نیز استفاده از مواد آزمایشگاهی نسبتاً ارزان، در مقایسه با روشهای پرهزینه تصفیه آب، نتایج قابلتوجهی در روندارزیابی وتحلیل حذف فلز سمی مس (%50<) در کلیه نمونههای منتخب مشاهده گردید، که حکایت از تأثیرگذاری مثبت و بالای نانوذرات ونانوالیافها داشته است.