تعیین جریان رهاسازی بهینه و مطلوب زیستمحیطی از مخزن سد لتیان با درنظرگرفتن مشخصههای اکوهیدرولیکی، هیدرولوژیکی و هیدرومورفواکولوژیکی جهت حفاظت زیستگاه رودخانه جاجرود
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، گروه مهندسی منابع آب، دانشگاه تربیت مدرس
2 کارشناس ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی آب و خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
3 استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
4 کارشناس ارشد مهندسی منابع آب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
5 گروه سازههای آبی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
درک خوب از رژیم جریان طبیعی رودخانه در بسیاری از مطالعات هیدرولوژیکی نقش مهمی ایفا میکند. در چنین مطالعاتی نیز کمیت جریان زیستمحیطی، پایه و اساس حفاظت از زیستگاه ماهیان رودخانهای و اکوسیستمهای آبی است و نیازمند به رسمیت شناختن آن در سیاستها و تصمیمهای طرحهای توسعه منابع آب و گنجاندن آن در برنامههای مدیریت حوضه آبخیز است. در این مطالعه روشهای هیدرولوژیکی تنانت، جریان پایه آبزیان، آرکانزاس و محدوده تغییرپذیری به منظور برآورد حداقل جریان اکولوژیکی و مدل هیدرودینامیکی شبیهسازی زیستگاه River2D، جهت حفظ پتانسیل اکولوژیکی رودخانه جاجرود مورد محاسبه و ارزیابی قرار گرفتند. در این راستا بر پایه چارچوب تحقیق، پس از تحلیل هیدرولوژیکی، مطالعات و مشاهدات میدانی، مدل مطلوبیت زیستگاهی برای گونة هدف، توسعه داده شد و در نهایت شبیهسازی زیستگاهی با تلفیق شاخصهای اکوهیدرولیکی و هیدرولوژیکی جریان و آنالیز سری زمانی دبی – فیزیک زیستگاه با استفاده از منحنیهای شاخص مطلوبیت، صورت گرفت. بر پایه نتایج حاصله، برای حفظ شرایط مطلوب و حفاظت از اجزای اکوسیستم و زیستگاه جوامع بیولوژیکی، محدوده رژیم جریان موردنیاز برای تأمین پتانسیل اکولوژیکی زیستگاه ماهی سفید رودخانهای (Squalius orientalis) با استفاده از مدل River2D، بین 24/1 تا 55/18 مترمکعب برثانیه، با میانگین دبی سالانه 91/5 مترمکعب بر ثانیه (معادل 7/86 درصد جریان طبیعی رودخانه) بایستی در داخل رودخانه جاجرود برقرار باشد. قابل ذکر است که روش تنانت باید در تابستان با احتیاط مورد استفاده قرار گیرد زیرا این روش در محدوده 9 تا 96 درصد میانگین جریان سالانه را پیشنهاد داده است. در نهایت این نتیجه به عمل آمد که روشهای دیگر تأمین جریان زیستمحیطی، مقادیر بالاتر از 25 درصد میانگین جریان سالانه را فراهم میکند، که محافظت بهتر جریان را برای زیستگاههای آبی فراهم میکنند. در مقابل مدل اکوهیدرولیکی- هیدرومورفواکولوژیکی River2D، میتواند یک ایده کلی از مطلوبیت زیستگاه را در بازههای مختلف رودخانه نسبت به تغییرات رژیم جریان طبیعی و دستیابی به شرایط جریان ایدهآل و بهینه، فراهم نماید.