مدلسازی زمان مطلوب پیادهروی با توجه به هدف سفر و درنظرگیری متغیرهای فردی و محیطی (مطالعه موردی: شهر گرگان)
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
doi
چکیده
در این تحقیق به سنجش میزان پیاده روی و زمان مناسب پیاده روی برای دسترسی به اهداف و نیازمندیهای روزانه افراد بر اساس معیارهای منطقه و محله شهرها نظیر ویژگیهای فردی، اجتماعی، اقتصادی و نیز کالبدی و کاربریها پرداخته شد که نتایج آن می تواند چالشها و کمبودها را بر اساس شاخصهای تاثیر گذار در نقاط مختلف مورد ارزیابی قرار دهد و در نهایت تدابیر و پیشنهاداتی اتخاذ گردد تا افراد بتوانند با پیاده روی در زمانی مناسب، اهداف و نیازمندیهای روزانه خود را رفع نمایند. روش تحلیل این تحقیق با استفاده از مدلسازی آماری رگراسیون میباشد. به منظور دسترسی به این هدف در این تحقیق ابتدا به معرفی شهر گرگان پرداخته شد و سپس نقشه کاربریها و نمودار توزیع کاربریها به تفکیک محلات آورده شد و در ادامه به دموگرافی پاسخ دهندگان به پرسشنامه مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت به 4 تیپ مدل سازی جهت اندازه گیری زمان پیاده روی با اهداف مختلف 1-کاری، 2- آموزشی، 3- خرید و4- تفریحی پرداخته شد، با بررسی نتایج مدلهای زمان پیاده روی در سطح نواحی شهر گرگان با درنظرگیری ضرایب آزمون t و عدد دوربین واتسون که برای تمامی مدلها بین 1.5 تا 2.5 بوده و اندازه آن قابل قبول است، متغیرهای مستقل سطح و تراکم کاربریهای اداری، سن و مالکیت خودرو (برای اندازهگیری زمان پیادهروی سفرهای کاری)، متغیرهای مستقل سطح کاربریهای آموزشی، درآمد و سن (برای اندازهگیری زمان پیادهروی سفرهای آموزشی) متغیرهای مستقل سطح و تراکم کاربریهای خدماتی، سن، و مالکیت خودرو (برای اندازهگیری زمان پیاده روی سفرهای خرید)، سطح کاربریهای فضای سبز و پارکها و متغیرهای مختلف سطح کاربریهای ورزشی، و مالکیت خودرو و سن (برای اندازهگیری زمان پیاده روی سفرهای تفریحی) تاثیرگذارند و معنادار هستند. در نهایت