ردیابی و بررسی برخورد میکروحبابها در لولههای Uشکل در خطوط انتقال سیال
نویسندگان
1 دانشیار،دانشگاه امام علی (ع)، تهران ، ایران
2 کارشناسی ارشد، دانشگاه امام علی، تهران، ایران
3 استادیار،دانشگاه امام علی (ع)، تهران ، ایران
4 کارشناسی ارشد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
doi
چکیده
در فرآیندهای صنعتی، بهویژه در سیستمهای لولهکشی نفت، گاز و سوخت، فرسایش از جمله مشکلات رایج است. ذرات کوچک که به سطوح لولهها برخورد میکنند، باعث آسیب و فرسایش سطوح میشوند؛ بنابراین بررسی حرکت ذرات و بهدستآوردن پارامترهای تأثیرگذار در میزان تخریبهای به وجود آمده در اثر برخورد ذرات به دیواره داخلی لولهها، بسیار حائز اهمیت است. هدف اصلی در این مطالعه، بررسی حرکت ذرات و تخمین میزان برخورد ذرات به دیواره داخل لولههای U شکل با درنظرگرفتن دبی ورودی مختلف داخل لوله و اندازههای مختلف ذرات جهت بررسی میزان آسیبپذیری دیواره لولهها در اثر برخورد ذرات در هر کدام از هندسههای مختلف لولههای U میباشد. ابتدا هندسه لولهها توسط نرمافزار طراحی بازسازی شده است. سپس به مدلسازی جریان سیال و ردیابی میکروحبابها در هر کدام از هندسههای لولهها در نرمافزار تحلیل اجزا محدود پرداخته شده است. نتایج حاصل از شبیهسازی بهازای لوله با قطرهای 3، 6 و 9 میلیمتر نشان داد که تعداد برخورد میکروحبابها به دیواره داخلی لولههای U شکل، با افزایش قطر داخلی لولهها افزایش مییابد. در این مطالعه سه نسبت 2.33، 3.2 و 4.2 برای شعاع انحنا لوله فرض گردید که نتایج نشان داد که در همة لولهها کاهش انحنای لولهها باعث افزایش در میزان برخورد میکروحبابها به دیواره داخلی لولهها میشود. به طور مثال در لوله با قطر 3 میلیمتر و سرعت سیال 12 متر بر ثانیه، اختلاف برخورد میکروحباب بهازای شعاع انحنای مختلف، حدود 25 درصد میباشد. دلیل این پدیده این است که کاهش انحنای لوله باعث ایجاد گردابه بعد از عبور سیال از ناحیه انحنادار لوله میشود که این گردابه میتواند احتمال برخورد حبابها به دیواره را افزایش دهد. همچنین مشاهده میشود که بین سرعتهای ورودی 1،4، 8 و 12 متر بر ثانیه بیشترین برخورد برای ورودی 12 متر بر ثانیه است. نتیجهگیری میشود که افزایش سرعت جریان سیال ورودی باعث افزایش تعداد برخورد حبابها به دیواره داخلی لولهها به دلیل افزایش نیروی پسا (که ناشی از افزایش سرعت جریان سیال ورودی میشود)، میشود. نتایج همچنین نشان داد که با کاهش قطر میکروحبابها (1، 2، 3 و 4 میکرون)، میزان برخورد ذرات به دیواره بهشدت افزایش مییابد، طور یکه افزایش تعداد برخورد میکروحبابها به دیواره میتواند آسیب زیادی به بدنه لولهها وارد کند. مطالعه حاضر میتواند در درک و بهبود پدیده فرسایش در سیستمهای لولهکشی بهویژه در محیطهای صنعتی بسیار مفید باشد. پژوهشگران و صنعتگران در طراحی و بهینهسازی سیستمهای لولهکشی خود، میتوانند از الگوها و پیشنهادهای این تحقیق بهرهمند شده و بدین ترتیب عملکرد و مقاومت سیستمهای خود در برابر فرسایش را بهبود بخشند.