تکنولوژى، معمارى، و پایدارى

نویسندگان

1 مدرس دانشکدة معمارى و شهرسازى دانشگاه شهید بهشتى

doi
چکیده

الزام و وابستگى معمارى پایدار به فن آورى پیشرفته در وجوه مختلفى از معمارى، پایدارى، فن آورى، تکنولوژى هاى ارزان یا در دسترس، و موضوعاتى از این قبیل حائز اهمیت است و از موضوعات روز تحقیقى است و در دیگر کشورها نیز بدان پرداخته مى شود. همبستگى معمارى پایدار و فن آورى به ویژه فن آورى هاى پیشرفته و گاه پیچیده، پایدارى را موضوعى دور از دسترس، غامض و فرادست مى نمایاند. حال آنکه مبانى پایدارى بر اصل ایجاد امکان بهره بردارى نسل حاضر و آتى و رفاه و سلامت آنان بنا شده و پیشرفت و حتى تعالى تکنولوژى نیز خود از شاخصه هاى این امر است. به همین دلیل لازم است رابطه و توالى و تقدم معمارى پایدار و فن آورى با یکدیگر سنجیده و دیده شود. به این منظور در بررسى وجوه مختلف پایدارى و مقاصد و روش هاى آن، لازم است نخست تعریف مشخصى از معمارى پایدار مطرح شود تا علاوه بر محدوده هاى آن، معیارهاى پایدارى مشخص و روابط آن با سایر مباحث، نظیر فن آورى، هرچند به اجمال قابل سنجش گردد. علاوه بر این ضرورى است فن آورى و وجوه آن در قالب زمان و جامعه نیز تعریف شود. بدین ترتیب مى توان روش به کارگیرى تکنولوژى یا مسیر تبدیل آن به فن آورى هاى بومى را واضح تر ترسیم کرد. تلاقى دو مبحث فوق پاسخ این سوال را خواهد جست که، آیا معمارى پایدار و تکنولوژى، به ویژه تکنولوژى پیشرفته، ملازم یکدیگرند و یا تفسیر دیگرى از چگونگى ارتباط جنبه هاى مختلف این دو مقوله باید در ذهن جاى گیرد