اثربخشی آموزش روش‌ فرزندپروری مثبت‌گرا بر کیفیت دلبستگی دانش‌آموزان دختر پایه پنجم دبستان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

2 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

3 استاد تمام گروه روان‌شناسی تربیتی، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.

4 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران.

doi
10.22038/mjms.2022.66225.3901
چکیده

چکیدهپژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش روش‌ فرزندپروری مثبت‌گرا بر کیفیت دلبستگی دانش‌آموزان دختر پایه پنجم دبستان انجام گرفت. این پژوهش با روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه انجام شد. دوره پیگیری نیز دوماهه اجرا شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان دختر پایه پنجم دبستان منطقه 5 شهر تهران در سال تحصیلی 1401-1400 به همراه والدینشان بود. در این پژوهش تعداد 27 دانش‌آموز با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه جایدهی شدند (14 دانش‌آموز در گروه آزمایش و 13 دانش‌آموز در گروه گواه). گروه آزمایش آموزش روش‌ فرزندپروری مثبت‌گرا را طی دو و نیم ماه در 10 جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت نمودند. پرسشنامه‌ مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه دلبستگی کودکان (کاپنبرگ و هالپرن، 2006) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرنی با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که روش‌ فرزندپروری مثبت‌گرا بر کیفیت دلبستگی دانش‌آموزان دختر پایه پنجم دبستان تأثیر معنادار دارد (0001>P؛ 67/0=Eta؛ 58/50=F). بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان چنین نتیجه گرفت که روش‌ فرزندپروری مثبت‌گرا با بهره‌گیری از روش‌های فرزندپروری بهنجار و اصول ارتباطی مناسب به عنوان یک روش کارآمد می‌تواند جهت بهبود کیفیت دلبستگی دانش‌آموزان دختر مورد استفاده قرار گیرد.