استفاده از الگوریتم ژنتیک در تعیین مؤلفه‌های برهم‌کنش الگو‌های ضریب فعالیت در استخراج مایع- مایع

نویسندگان

1 دانشگاه فرهنگیان

2

doi
چکیده

به‌تازگی روش ‌ های بهینه‌سازی، به‌طور گسترده در محاسبات تعادل فازی استفاده شده‌است. از بین این روش ‌ ها، می‌توان از الگوریتم ژنتیک برای محاسبۀ مؤلفه‌های برهم‌کنش دوتایی الگو ‌ های ضریب فعالیت در سامانه‌‌های تعادلی استفاده کرد. در این مطالعه، با استفاده از الگوریتم ژنتیک، مؤلفه‌های برهم‌کنش 5 الگو ضریب فعالیت شامل مارگولس 2- مؤلفه‌‌ای،3- مؤلفه‌‌ای، ویلسون، NRTL و UNIQUAC برای 20 سامانۀ ‌ تعادلی سه‌جزئی (آب + اسیدهای کربوکسیلیک + حلال‌های آلی) شامل 126 خط رابط حساب شده است. اندازه‌های مؤلفه‌های برهم‌کنش دوتایی این الگو ‌ ها به ‌ همراه میانگین انحراف مربع ریشه (RMSD) گزارش شده ‌ است. مقادیر میانگین RMSD سامانه‌‌ها به‌ترتیب الگو‌های مذکور 0298/0، 0067/0، 0114/0، 0025/0 و 0052/0 شده است. نتایج حاکی از این است: به‌جز الگوی مارگولس 2- مؤلفه‌‌ای، بقیۀ الگو‌ها دقت نسبتاً مناسبی دارند. با مقایسۀ میانگین RMSD مقالات در الگو‌های NRTL و UNIQUAC مقدارها به ترتیب از 0124/0 و 0181/0 به 0025/0 و 0052/0 بهبود یافته‌اند.