ارایه مدل پیشبینی تأثیر استفاده از انواع سرعتگیرها در تقاطعها و دوربرگردانها در کاهش تصادفات
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
2 گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
3 گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
doi
چکیده
شاخص ایمنی و میزان کنترل تصادفات از جمله معیارهای مهم ارزیابی عملکرد شبکههای حمل و نقل می باشد. یکی از ابزارهای موثر در کنترل تصادفات و ترافیک، توانایی پیش بینی تصادفات می باشد که بر اساس آن می توان به مدیریت ترافیک و چگونگی استفاده از ابزارهای کنترل سرعت و ترافیک پرداخت. لذا در این پژوهش به بررسی و ارایه مدل پیش بینی تاثیر استفاده از انواع سرعت گیرها در کاهش تصادفات پرداخته شده است. بدین منظور دادههای مربوط به تصادفات در 50 تقاطع و دوربرگردان در طی 5 سال اخیر در شهرستان قائمشهر مورد مطالعه قرار گرفته است. با بررسیهای میدانی پارامتر های سرعت وسیلهی نقلیه، عرض سرعت گیر، ارتفاع سرعت گیر، فاصله تا تقاطع، تعداد لاین عبوری و فاصلهی علائم هشدار دهنده نیز به عنوان پارامترهای متغیر و تاثیرگذار بر تعداد تصادفات انتخاب شده اند. با استفاده از مدلهای پراکنش، نحوه ی تغییرات پارامتر های مختلف بر اساس تعداد تصادفات در محل های مختلف نیز مورد ارزیابی قرار گرفته و مدل نهایی با استفاده از تحلیل رگرسیون به منظور استفاده در پیش بینی تصادفات به دست آمده است. نتایج نشان می دهد عدم استفاده از علائم هشدار دهنده در تقاطعات با سرعت گیر 18 درصد آمار تصادفات را افزایش میدهد که این میزان افزایش در تقاطعات با سرعت کاه نیز حدود 11 درصد میباشد. همچنین استفاده از سرعت گیر و سرعت کاههایی با هندسهی غیر استاندارد 5 تا 12 درصد آمار تصادفات را افزایش میدهد، که این افزایش در تقاطعات دارای سرعتگیر نسبت به تقاطعات دارای سرعتکاه نیز بیشتر بوده است.