ارزیابی مدلهای کاهش جذب آب ذرت دانهای در شرایط اقلیمی اهواز
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز. ایران
2 استاد گروه آبیاری وزهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز.
3 دانشیار، گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران.
doi
چکیده
جذب آب گیاه در شرایط تنش آبی را میتوان با برخی مدلهای ریاضی، به صورت کمی، شرح داد. مدلهای جذب آب، در صورتی که بتوانند پیشبینی درستی از واکنش گیاه به تنش آبی ارائه دهند، ابزاری سودمند برای برنامهریزی آبیاری و مدیریت بهینه آب در مزرعه به شمار میآیند. در کل دو گروه گسترده از رویکردهای مدلسازی جذب آب، مدلهای میکروسکوپی و مدلهای ماکروسکوپی هستند که مدلهای میکروسکوپی جریان آب را به طرف تک ریشه و مدلهای ماکروسکوپی برداشت آب توسط کل ناحیه ریشه را بررسی میکنند. هدف این پژوهش ارزیابی برخی مدلهای ماکروسکوپی در شرایط تنش آبی است. به همین منظور آزمایشی با سه تیمار آبیاری I1, I2 و I3 به ترتیب معادل 100، 80 و 60 درصد نیاز آبی در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار روی گیاه ذرت تابستانه رقم (KSC-704) در شرایط اقلیمی اهواز در تابستان سال 1397 انجام گرفت و از سه تیمار بدون کشت نیز برای اندازهگیری تبخیر از سطح خاک استفاده شد. برای ارزیابی مدلهای ماکروسکوپی مورد استفاده شامل فدس و همکاران (1978)، ونگنوختن (1987)، دایرکسن و همکاران (1993) و همایی و همکاران (2002) از چهار شاخص آماری ضریب تبیین (R2)، ریشه میانگین مربعات خطا (RMSE)، خطای نرمال شده (NMSE) و میانگین درصد خطای نسبی (MRE) استفاده گردید. نتایج نشان داد که برای تیمارهای I2 و I3 مدل ونگنوختن (1987) با شاخصهای آماری (R2=0.58 و RMSE=0.10)، برای تیمار I2 مدل ونگنوختن (1987) با شاخصهای آماری (R2=0.35 و RMSE=0.10) و برای تیمارI3 مدل ونگنوختن (1987) با شاخصهای آماری (R2=0.51 و RMSE=0.10)نسبت به سایر مدلها دیگر بهترین برازش را با داده-های اندازه گیری شده داشتهاند.