فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

افزایش پوشش تقاضای سفر وسایل حمل­ونقل همگانی سریع (مانند مترو و اتوبوس تندرو) به کمک شبکه­های تغذیه­کننده امکان­پذیر است. ازآنجایی‌که روش‌های دقیق حل مسائل طراحی شبکه­های تغذیه­کننده دارای پیچیدگی و زمان حل طولانی است، محققین به استفاده از روش‌های ابتکاری و فراابتکاری برای حل این مسائل روی آورده­اند. در این مقاله یک روش ابتکاری برای حل مسئله طراحی شبکه اتوبوسرانی تغذیه­کننده در یک شبکه آزمایشی که قابلیت در نظر گرفتن بسیاری از شاخص­های مهم در طراحی چنین شبکه­هایی را دارد، پیشنهاد گردیده است. روش کار به این صورت است که ابتدا تعدادی مسیر اولیه تولیدشده، سپس به کمک شاخص­های بهینگی در نظر گرفته‌شده شامل نسبت تقاضای پاسخ‌داده‌شده به زمان­سفر و محدودیت کمینه و بیشینه طول مسیر تعدادی از این مسیرها به­عنوان خطوط تغذیه­کننده انتخاب‌شده‌اند. محدودیت فرکانس، تعداد مسیر و درصد پوشش داده‌شده دیگر محدودیت­هایی هستند که به کمک آنها مسیرهای نهایی انتخاب‌شده است. روش پیشنهادی در شبکه آزمایشی سوفالز بکار گرفته‌شده و توانسته پوشش تقاضای حمل­ونقل همگانی در شبکه توسط  خط ریلی را به کمک خطوط تغذیه­کننده بهبود ببخشد به طوری­که با محدودیت تعداد 3 مسیر تغذیه کننده، پوشش شبکه به مقدار22/65 % و با درنظر گرفتن محدودیت 4، پوشش به میزان 42/78 % برآورده شد.