بررسی آزمایشگاهی اثر سرعت جریان روی ناپایداری انگشتی شدن جریان لزج امتزاجی برای سیالات نیوتنی و غیرنیوتنی در محیط متخلخل
نویسندگان
1 استاد، دانشگاه علم و صنعت ایران،تهران،ایران
2 دانشیار، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
چکیده
در این مطالعه ناپایداری انگشتی لزج در فصل مشترک دو سیال در محیط متخلخل بهصورت آزمایشگاهی برای سیالات نیوتنی و غیرنیوتنی مورد بررسی قرار گرفته است. محیط متخلخل آزمایش حاضر با استفاده از فناوری لیزر CO2 ساخته شده است. محلول آب/گلیسیرین بهعنوان پایه نیوتنی و افزودنی پلیمر گزانتان گام بهعنوان عامل غیرنیوتنی مورداستفاده بوده است. همچنین، متانول بهعنوان سیال تزریقی در نظر گرفته شده است. مشاهدات آزمایشگاهی و عکسهای ضبط شده با بهرهگیری از کد نگارش شده در نرمافزار متلب پردازش و اطلاعات آماری مفیدی استخراج گردیده است. نتایج نشان میدهد که بازده جاروب شدن محیط متخلخل برای سیالات غیرنیوتنی در مقابل سیال نیوتنی افزایشیافته و این روند صعودی آن با افزایش درصد وزنی پلیمر نیز ادامه مییابد. همچنین زمان گشایش که یکی از مهمترین پارامترهای بررسی پدیده انگشتی لزج میباشد با استفاده از سیالات غیرنیوتنی افزایش مییابد. نتایج حاصل از مشاهدات بیانگر این مسئله است که استفاده از سیالات غیرنیوتنی در کاهش شدت ناپایداری رخداد انگشتی لزج کارایی مناسبی داشته است. کاهش شدت ناپایداری از مطالعه پارامترهای مهم طول مرز مشترک در راستای سلول محاسباتی و رصد حرکت انگشتی قالب بررسی شده است
