مقدمه ای بر فرایند مدل سازی مجازی یک اثر ساسانی نیایشگاه بندیان، درگز
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده ادبیات دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری باستان شناسی دانشگاه تهران
3 مربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول
doi
چکیده
اندیشۀ واقعی «مدل مجازی» باستان شناختی و ورود آن به حیطۀ مطالعات این رشته، با رواج روزافزون رایانه و استفادۀ گسترده از آن آغاز شده است. واقع گرایی «مدل مجازی» در ارتباط و وابستگی مستقیم با کیفیت و کمیت های موجود داده های باستان شناختی است. تجسم واقعیت یا واقعیت مجازی نه تنها چهارچوبی روش شناختی برای به کار گیری تکنیکهای گوناگون تجسمی دارد، بلکه به دنبال آن، تلاش وسیعی نیز برای یافتن معانی صحیح و چگونگی ایجاد رابطه بین سیستم های واقعی و مجازی صورت می پذیرد. نتیجۀ نهایی این رابطه تنها تولید یک تصویر انفعالی از واقعیت نیست، بلکه ایجاد مدل مجازی فعالی است، و به صورت واقعی باستان شناسان را در انجام تحقیقات، بازسازی، و تحلیلهای باستان شناختی یاری میکند. رویکرد بازسازی مجازی ترسیم کمیت انتزاعی هر دادۀ باستا نشناختی است، به صورت نمایش گرافیکی(نمایش هندسی فضایی) و یا نمایش عددی کلان از اندیشه های علمی و نتایج حاصله از آن، که درک پیچیدگ یهای آن را آسانتر می کند. نکتۀ مهم این است که بازسازی مجازیْ تکنیک سادۀ نمایشی نیست،تشریحی است و این توانایی از ترکیب روش تجسمی با ابزار بلکه ابزاری کاملا مدیریت و هدایت داده های باستان شناختی حاصل میشود. داده های عملیاتی این تحقیق از کاو شهای باستان شناسیِ کیی از مهم ترین آثار دورۀ ساسانی (نیایشگاه بندیان) از درگز خراسان رضوی به دست آمده است، که به طور مکرر انتشار می یابد.