بررسی آزمایشگاهی آبشستگی پایین دست سرریز لابیرانت مستطیلی با دریچه

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران

2 استادیار؛ گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران

doi
10.22092/idser.2018.122111.1326
چکیده

با توجه به کارایی مناسب سرریزهای لابیرنت، تحقیقات بسیاری در زمینة مزایا و کاربرد این سرریزها صورت گرفته است. این تحقیق به­منظور بررسی هیدرولیک جریان و تاثیر سازۀ ترکیبی سرریز- دریچه بر میزان آبشستگی در پایین­دست سازه، به­صورت آزمایشگاهی اجرا شده است. در این تحقیق 12 آزمایش در 3 دبی متفاوت 10، 15 و 20 لیتر بر ثانیه برای حالت جریان از روی سرریز و جریان همزمان از روی سرریز- دریچه برای دو مدل سرریز خطی و لابیرنت اجرا شده است. نتایج تحقیقات نشان می­دهد که در سرریز لابیرنت با تخلیۀ بیشتر انرژی در محل برخورد با کف­بند، امکان انتقال بیشتر رسوبات به پایین­دست کاهش می­یابد و ارتفاع موج ماسه در پایین­دست کف­بند بیشتر است. با افزایش فرود ذره برای عمق پایاب ثابت بیشینۀ عمق آبشستگی و طول گودال آبشستگی افزایش پیدا می­کند. در جریان همزمان از روی سرریز و دریچه، در سرریزهای لابیرنت و سرریزهای خطی بیشینۀ عمق آبشستگی و طول حفرۀ آبشستگی نسبت به جریان از روی سرریز افزایش پیدا می­کند. بیشینۀ عمق آبشستگی و طول حفرۀ آبشستگی با افزایش دبی افزایش می­یابد و مقدار آن در سرریزهای لابیرنت، نسبت به سرریز خطی، در تمام حالات کمتر است.