بررسی نیاز آبی زراعی تحت ترکیبی از سناریوهای تغییر اقلیم، افزایش بازده آبیاری، تغییر الگوی کشت و توسعه کشت ارقام زودرس، مطالعه موردی: دشت همدان-بهار
نویسندگان
1 استاد گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
چکیده
تغییر اقلیم بهواسطه اثرگذاری بر نیاز آبی محصولات زراعی، از موضوعات چالشی مورد تحقیق محققان علم آبیاری است. در این پژوهش اثر تغییر اقلیم بر دمای حداکثر، حداقل، بارندگی و نیاز آبی 12 محصول زراعی گندم، یونجه، سیبزمینی، جو، سیر، خیار، هندوانه، کدو آجیلی، چغندرقند، کلزا، ذرتدانهای و لوبیا در دشت همدان-بهار بررسی و روند تغییرات آنها تا سال 2050 میلادی مطالعه گردید. اثرات اعمال و عدم اعمال راهبردهای تطبیقی افزایش بازده آبیاری، تغییر الگوی کشت و توسعه کشت ارقام زودرس و میانرس زراعی در ترکیب با سناریوهای تغییر اقلیم بین سالهای آبی 1428–1399 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد بدون اعمال راهبردهای تطبیق، نیاز خالص آبیاری نسبت به آمارهای موجود، بین 3/98 تا 8/38 درصد افزایش خواهد داشت. افزایش بازده آبیاری تا مقدار پتانسیل آن، بهطور متوسط باعث کاهش 19/23 درصدی نیاز ناخالص آبیاری میگردد. اجرای راهبرد تغییر الگوی کشت نیز با حذف محصولات پرآببر همچون یونجه و توسعه کشت محصولاتی نظیر کلزا بهطور متوسط موجب کاهش 10/9 درصدی نیاز خالص آبیاری میگردد. کشت جایگزین ارقام زودرس و میانرس سیبزمینی و توسعه کشت ارقام زودرس ذرتدانهای نیز بهطور متوسط باعث کاهش 8/86 درصدی نیاز خالص آبیاری میشود. همچنین مقایسه نتایج نشان داد اعمال کلیه راهبردهای فوق بهطور متوسط 34/0 درصد از نیاز ناخالص آبیاری میکاهد. لذا پیشنهاد میشود برای تطبیق با شرایط اقلیمی آتی، هر سه راهبرد فوق مدنظر مدیران اجرائی و کشاورزان قرار گیرد.