مطالعه تطبیقی برونسپاری منابع انسانی در ایران و کشورهای عضو اتحادیه اروپا
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری تخصصی مدیریت دولتی دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی تهران، ایران
doi
10.22054/spsa.2025.83763.1051چکیده
روند رو به رشد رقابت در سطح بینالمللی و همراه شدن آن با جهانیسازی تأثیرات قابل توجهی بر بازار کار داشته است. همین عوامل سبب شده تا سیاستهای اشتغال مورد بازنگری قرار گیرد و اشکال جدیدتر و منعطفتری از اشتغال ایجاد شود. برونسپاری منابع انسانی به عنوان یکی از جدیدترین شکلهای اشتغال، با فاصله گرفتن از رویکردهای استاندارد و سنتی، انعطافپذیری را برای بازار کار به ارمغان آورده است.این پژوهش با استفاده از روش مطالعه تطبیقی انجام شد. جامعه مورد مطالعه کلیه اسناد مرتبط با موضوع پژوهش همچون( سیاستنامههای سازمان بینالمللی کار، مقاولهنامه 181 سازمان بینالمللی کار) بود و نمونهگیری نیز به صورت هدفمند انجام گردید. جمعآوری داده به صورت اسنادی بوده است که با بهره گیری ازالگوی مطالعه تطبیقی جورج بِرِدی به مطالعه و بررسی تطبیقی برونسپاری منابع انسانی ، در ایران و کشورهای عضو اتحادیه اروپا پرداخته است. یافتههای پژوهش مبین آن است که با تطبیق وضعیت برونسپاری منابع انسانی نه تنها شکاف زیادی بین برونسپاری منابع انسانی در ایران و کشورهای عضو اتحادیه اروپا وجود دارد بلکه این سبک از اشتغال در کشور ایران در عمل از وضعیت مطلوب منحرف شده است. لذا انحراف از هدف به عنوان مهمترین مؤلفه، در کاربرد برونسپاری منابع انسانی در ایران به خوبی مشهود است. براین اساس با درک برونسپاری منابع انسانی و چالشهای آن در ایران، می-توان با بهرهگیری از اسناد بینالمللی و تجربه کشورهای موفق، شیوه صحیح پیادهسازی آن را در کشور بکارگرفت.
