تحلیل تعارضات و روابط قدرت بازیگران موثر در حکمرانی گذار فناورانه؛ مطالعه موردی: انرژیهای تجدیدپذیر در ایران
نویسندگان
1 عضو هیات علمی / دانشگاه علامه طباطبایی، دانشکده مدیریت و حسابداری، تهران، ایران
2 استادیار سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران
3 پژوهشکده مطلعات فناوری ریاست جمهوری
4 دانشجوی مدیریت تکنولوژی، گروه مدیریت فناوری و کارآفرینی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22104/jtdm.2025.7199.3369چکیده
یکی از علل ریشهای عدم توسعه بسیاری از فناوریها در کشورهای در حال توسعه عدم توجه به الگوی حکمرانی گذار فناورانه در این کشورها است. هدف از این مقاله پاسخ به این سوال است که «گذار به سمت انرژیهای تجدیدپذیر در ایران با چه قفلشدگیهایی از منظر روابط قدرت و تعارضات میان بازیگران مواجه است؟». در این مقاله، با بررسی مبانی نظری قدرت، گذار فناورانه و رویکرد چند بازیگری، چارچوبی اجتماعی-سیاسی برای تحلیل گذار استخراج و سپس با انجام مصاحبه با متخصصین، فرآیند گذار به سمت انرژیهای تجدیدپذیر تشریح و قفلشدگیهای این گذار در ایران تبیین شده است. نتایج نشان میدهد که دولت با قدرتمندسازی شرکتهای فعال در انرژیهای تجدیدپذیر و در اختیار قرار دادن منابع مالی توانسته است به توسعه انرژیهای تجدیدپذیر کمک کند، ولی این حمایتها باعث گذار نشده است. تحلیل تعارضات موجود نشان می دهد که علیرغم قدرتمندسازی بخش خصوصی، همچنان تعارضات بین بازیگران بخش انرژیهای فسیلی و تجدیدپذیر وجود دارد. این تعارضات، به دلیل چالشهای اقتصادی ناشی از روابط بینالمللی ایران (فشار سطح دورنما) و ساختارهای محدودکننده تجدیدپذیرها (قیمت یارانهای گاز) تشدید شده است. لذا دولت میتواند با تمرکز بر حذف یارانه گاز نیروگاههای فسیلی باعث تغییر ترجیحات بازیگران بخش خصوصی به سمت توسعه تجدیدپذیرها شود.