بررسی رفتار جامعه میزبان نسبت به گردشگران در دوران شیوع کووید-19

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت گردشگری، دانشکده مدیریت و حسابداری،دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری مدیریت گردشگری، دانشکده مدیریت وحسابداری دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری مدیریت گردشگری، دانشکده مدیریت وحسابداری دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

doi
10.22054/tms.2020.52929.2332
چکیده

رفتار جامعه میزبان نسبت به گردشگران، تابعی از ادراک آنها از مقایسه هزینه­ها و منافع حاصل از گردشگری است. شیوع کووید-19، منجر شد جامعه میزبان به این باور برسد که هزینه­های حضور گردشگران از مزایای آن بیشتر است و این درک، بر رفتار آنها نسبت به حضور گردشگران تأثیر منفی بگذارد. ادراک هزینه، توسط جامعه میزبان، در یک توالی زنجیره­وار، منجر به ادراک تهدید، شکل­گیری نگرش منفی و در نهایت، بروز رفتار منفی خواهد شد. متناسب با این روند، هدف پژوهش حاضر، بررسی نگرش و رفتار جامعه میزبان نسبت به حضور گردشگران در دوران شیوع کووید-19 در مقصد گردشگری رامسر است. از تئوری تهدید یکپارچه به منظور شکل­دهی به چارچوب نظری استفاده گردید. روش پژوهش کیفی، جامعه­ی آماری، ساکنین شهر رامسر و روش نمونه­گیری قضاوتی بود و تعداد نمونه آماری مبتنی بر رسیدن به اشباع نظری 21 نفر به دست آمد. داده­ها از طریق مصاحبه نیمه­ساختاریافته گردآوری شدند. تحلیل داده­ها بر اساس تحلیل محتوا و کدگذاری باز و محوری انجام پذیرفت. یافته­های پژوهش، ابعاد جدیدی از تعامل میزبان-گردشگر در دوران کرونا مبتنی بر تلفیق نظریه­های تبادل اجتماعی و تهدید یکپارچه را ارائه نمود. آنچه به عنوان نتیجه، می­توان بیان نمود، این است که با وجود آن­که نگرش اغلب مردم رامسر به حضور گردشگران در این دوران منفی بوده، عده­ای با تاکید بر وابستگی معیشت و اقتصاد شهر به گردشگری و تحت شروطی که در نتیجه­گیری پژوهش به آن­ها اشاره شده، معتقد بودند می­توان پذیرای گردشگران بود؛ در عین حال، سلامت مردم شهر در اولویت است.