اثر مدیریتهای آبیاری در سامانههای آبیاری قطرهای سطحی و زیر سطحی بر عملکرد و بهرهوری آب سیبزمینی
نویسندگان
1 استاد کروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 گروه آبیاری و زهکشی دانشکده مهندسی علوم آب دانشگاه شهید چمران اهواز
4 عضو هیآت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان چهارمحال و بختیاری
doi
چکیده
به منظور بررسی اثر مدیریتهای مختلف آبیاری، طرحی در سال 1397 به صورت اسپلیت- اسپلیت پلات در قالب بلوکهای کامل تصادفی در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی شهرکرد اجرا شد. این آزمایش شامل دو سامانه آبیاری قطرهای سطحی و زیر سطحی در کرتهای اصلی و چهار سطح آبیاری (آبیاری کامل FI، کمآبیاری 80 و 65 درصد کمبود رطوبتی خاک (〖RDI〗_80 و 〖RDI〗_65) و آبیاری بخشی 75 درصدی ریشه (〖PRD〗_75)، در کرتهای فرعی، در سه تکرار برای سیبزمینی (رقم بورن)، انجام گرفت. نتایج نشان داد اثر مدیریتهای مختلف آبیاری بر عملکرد غده، تعداد غده در بوته، درصد اندازه غدههای تولیدی، درصد ماده خشک، شاخص برداشت نرمال، درصد نشاسته، درصد قندهای محلول، درصد نیترات و بهرهوری آب در سطح یک درصد معنیدار بود. آبیاری قطرهای سطحی در مقایسه با آبیاری قطرهای زیرسطحی باعث افزایش 7 درصدی عملکرد و بهرهوری آب شد. با افزایش مقدار آبِ آبیاری از 65 به 100 درصد برای آبیاری قطرهای سطحی، میانگین نشاسته و نیترات به ترتیب 8/18و 6/33 درصد افزایش و قندهای محلول 8/13 درصد کاهش داشت. با مقایسه تیمارهای مختلف آبیاری در دو سامانه آبیاری، میانگین حداکثر عملکرد و شاخص برداشت نرمال برای آبیاری کامل به ترتیب 3/50 تن در هکتار و 48/0 بهدست آمد. بیشترین بهرهوری آب برابر 12 کیلوگرم بر مترمکعب مربوط به روش آبیاری قطرهای سطحی و تیمار 〖RDI〗_80 بود که به عنوان یک راهکار صرفهجویی در مصرف آب قابل توصیه است.