الگوی اولویتبندی قطعات جادههای کوهستانی از لحاظ ریسک ریزش بهمن با بکارگیری احتمال برخورد وسیله نقلیه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکده مهندسی صنایع و سیستمها، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
یکی از حوادث طبیعی که احتمال وقوع آن در ماههای سرد سال و در جادههای کوهستانی وجود دارد بهمن است. این پدیده طبیعی در جادههای کوهستانی کشور نیز دارای سابقه میباشد و موجب خسارتهای جانی و مسدود شدن برخی از جادههای اصلی کشور شده است. این موضوع بهخصوص در مسیرهای ارتباطی بین پایتخت و شمال کشور و جادههای کوهستانی شمالغرب و غرب کشور بیشتر مشهود میباشد. به منظور پیشگیری یا کاهش حوادث ناشی از ریزش بهمن در گام ابتدایی باید نقاط دارای ریسک بیشتر مشخص شوند و سپس راهکارهای مناسب برای ایمنسازی آنها مدنظر قرار گیرد. با توجه به اینکه برای تعیین نقاط دارای ریسک بیشتر در پژوهشهای گذشته تنها به معیارهای زمینشناسی و منطقهای توجه شده اما در این مقاله یک الگوی ترکیبی ارایه شده است که علاوه بر معیارهای مذکور، شاخص احتمال برخورد، شاخصهای ترافیکی و پوشش گیاهی روی دامنه نیز مدنظر قرار گرفته است. در پژوهش پیش رو علاوه بر مطالعات میدانی جهت برداشت اطلاعات عمق برف، شیب، پوشش گیاهی، تعدد و تکرار، احتمال برخورد با وسیلهنقلیه و تردد روزانه، مصاحبه با صاحب نظران جهت وزندهی معیارها صورت پذیرفت و با استفاده از روش شباهت به گزینه ایدهآل (TOPSIS) به اولویتبندی نقاط 10 گانه حادثهخیز شناسایی شده از نظر ریزش بهمن در جاده کرج-چالوس پرداخته شد. بررسیها نشان میدهد که بیشترین اهمیت در بین شاخصهای منتخب مربوط به تعدد و تکرار بود. همچنین نتایج حاصل از اولویتبندی نقاط حادثهخیز در محور کرج- چالوس که کیلومترهای 62-63 و 63-68،70 تا 74 بیشترین ریسک از نظر ریزش بهمن را دارند و باید راهکارهای ایمنسازی مناسب برای این نقاط در اولویت قرار گیرد.