تغییرات اختلاط عرضی ردیاب در کانال مستقیم با و بدون حضور صفحات مستغرق
نویسندگان
1 دانشجوی ارشد سازه های ابی دانشکده علوم آب دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استاد گروه سازه های هیدرولیکی دانشکده مهندسی علوم آب دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22092/idser.2018.115506.1256چکیده
با ورود مواد به داخل کانالها و رودخانهها و طی فاصلۀ طولی مشخص، که به آن طول اختلاط گفته میشود، این مواد بر اثر عواملی چون حرکت مولکولی، تلاطم و توزیع غیر یکنواختی سرعت، در کل مقطع جریان توزیع میشوند. در طرحهای متعدد کاهش این طول یکی از اهداف است که برای رسیدن به آن روشهایی مختلف وجود دارد که یکی از آنها افزایش ضریب اختلاط عرضی است. در این مطالعه، اثر کاربرد صفحات مستغرق، سازههایی مستطیلی در بستر کانال با زاویهای مشخص نسبت به جریان، در افزایش ضریب اختلاط عرضی در فلوم مستطیلی مستقیم بررسی شده است. آزمایش ها در چهار دبی متفاوت در حالت با و بدون سازه اجرا شده است. محلول نمکی، بهعنوان مادۀ ردیاب، از مرکز کانال با دبی ثابت وارد شد و میزان شوری جریان در چهار ایستگاه در پاییندست محل ردیاب به کمک سنسورهای ECسنج برداشت گردید. نتایج بررسی نشان داد که صفحات مستغرق نصب شده، ضریب اختلاط عرضی را در دبی های مختلف از 5/1 تا 7/1 برابر افزایش میدهند. بررسیها همچنین نشان میدهد افزایش دبی در حالت شاهد ضریب اختلاط عرضی را 4/2 برابر و افزایش دبی در حالت با سازه ضریب اختلاط عرضی را تا 5/2 برابر افزایش میدهد. بهطور کلی نتایج نشاندهنده تأثیر قابل توجه صفحات مستعرق بر ضریب اختلاط عرضی است.