فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هرساله هزینه زیادی صرف ساخت راه‌های جدید و نگهداری راه‌های موجود می‌شود. مقدار این هزینه‌ها ارتباط مستقیمی با نوع روسازی و مصالح به‌کاررفته در آن دارد. در ایران غالباً از روسازی‌های انعطاف‌پذیر متشکل از رویه آسفالتی، لایه اساس و زیراساس سنگدانه­ای استفاده می­گردد. درحالی‌که روسازی‌های صلب و مرکب نیز گزینه‌هایی می­باشند که می­توانند موردتوجه قرار گیرند. در این مقاله به‌طور موردی بر اساس اطلاعات موجود برای آزادراه قزوین-زنجان یک روسازی انعطاف‌پذیر و یک روسازی مرکب به روش آشتو طراحی گردیده است و هزینه احداث و ترمیم و نگهداری و همچنین مشخصات فنی آن‌ها مورد مقایسه قرارگرفته‌اند. نشان داده می­شود که هزینه احداث روسازی مرکب متشکل از اساس بتنی، رویه آسفالتی و زیراساس شن و ماسه‌ای بیشتر از روسازی انعطاف‌پذیر معمول است اما در کل دوره بهره‌برداری که 50سال در نظر گرفته شده است این اختلاف کم شده و حتی هزینه کل روسازی مرکب از روسازی انعطاف‌پذیر کمتر هم می­شود. همچنین روسازی مرکب منافع دیگری همچون سطح بالای خدمت‌رسانی، مقاومت باربری بالا و عدم وقوع خستگی را نیز دارد. اگرچه معایبی چون ترک‌های انعکاسی و شیارشدگی نیز جزو ویژگی‌های روسازی مرکب می­باشد که قابل پیشگیری است.