تحلیل اثر برآورد سطح سایهانداز واقعی به روش سنجش از دور در تدقیق برآورد نیاز آبی باغات در فاز طراحی و بهرهبرداری آبیاری موضعی (مطالعه موردی: استان قزوین)
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه امام خمینی قزوین، قزوین، ایران.
2 گروه مهندسی آبیاری و زهکشی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
در روش آبیاری موضعی، تعیین درست سطح سایهانداز درختان در برآورد نیاز آبی و مدیریت مصرف آب اهمیت زیادی دارد. در این پژوهش برای تخمین سطح سایهانداز از پردازش تصاویر ماهوارهای استفاده شد. طبق نتایج، سطح سایهانداز درختان انگور در شرایط واقعی 7/11 درصد بیشتر از مقادیر مرسوم در طراحی سامانههای آبیاری است. سطح سایهانداز واقعی در باغات زیتون، گلابی و سیب، هلو و شلیل، گیلاس و آلبالو و گردو نیز به ترتیب 7/35، 3/21، 3/28، 8/48 و 4/32 درصد کمتر از مقادیر مرسوم در طراحی آبیاری موضعی هستند. در طرحهای آبیاری، مقدار سطح سایهانداز انگور و سایر درختان معمولاً 50 و 70 درصد و ثابت در نظر گرفته میشود در حالی که میانگین سطح سایهانداز واقعی برای تمامی درختان حدود 46 درصد بوده است. لذا در اغلب طرح ها، در برآورد سطح سایهانداز و نیاز آبی بیش برآورد صورت میگیرد. در واقعیت، بسته به عواملی نظیر نوع باغ، سن درخت، شرایط رشد و ... سطح سایهانداز متغیر بوده و متفاوت از مقادیر تخمینی میباشد. لازم است در هر سیستم، در طی بهره برداری، سطح سایه انداز با تصاویر ماهوارهای و یا ابزارهای دیگر، اندازهگیری و برنامه آبیاری بر اساس برآورد بهنگام نیاز آبی، تعدیل گردد.