بررسی قابلیتهای پویای مدیریتی مبتنی بر استراتژی سطح کسبوکار در بنگاههای اقتصادی ایران
نویسندگان
1 مجتمع دانشگاهی مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
2 مجتمع دانشگاهی مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
3 مرکز آموزش مدیریت دولتی
doi
10.22104/jtdm.2024.6936.3327چکیده
یکی از عوامل تأثیرگذار بر عملکرد نوآورانه بنگاهها که در گذر زمان و با انباشت دانش و تجربه در مدیران به وجود میآید، قابلیتها و توانمندیهای مدیریتی پویا است. این توانمندیها در فرایند تصمیمگیری و انتخاب استراتژیهای بنگاه نقش بسزایی دارند. توانمندیهای مدیریتی، همراه با قابلیتهای پویا، میتوانند کارایی و اثربخشی را افزایش داده و بنگاه را به سمت نوآوری و شکلگیری ساختارهای نوآورانه و پویایی که به طور یکپارچه در سرتاسر بنگاه گسترده شدهاند، هدایت کنند. پژوهش حاضر با روش اسنادی - پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه و نرمافزارهای SPSS و AMOS و بر اساس چهار استراتژی تدافعی، تحلیلگر، انفعالی و آیندهنگر، نشان میدهد که قابلیتهای پویای مدیریتی تنها درصورتیکه با استراتژیهای آیندهنگر یا انفعالی همراه باشند، به طور غیرمستقیم بر عملکرد نوآورانه تأثیر میگذارند. این یافتهها با تأکید بر اهمیت هماهنگی استراتژیک در توسعه قابلیتهای پویای مدیریتی برای نوآوری، میتوانند مدیران را در بهبود و اصلاح شیوههای مدیریتی یاری کنند. همچنین، سیاستگذاران نیز میتوانند با درک بهتر این موضوع، محیطی را ایجاد کنند که مشوق سرمایهگذاری در نوآوری برای بنگاهها باشد.