عوامل بازدارنده تأسیس بنگاههای انرژیهای تجدیدپذیر در شمال ایران
نویسندگان
1 گروه مدیریت صنعتی، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 عضو هیئت علمی دانشگاه مازندران
3 استادیار، دانشکده علوم اقتصادی و اداری دانشگاه مازندران
doi
10.22104/jtdm.2024.6460.3222چکیده
فناوریهای انرژیهای تجدیدپذیر راهحلهای مناسبی را برای طیف وسیعی از چالشهای زیستمحیطی، اقتصادی و اجتماعی ارائه میکنند و دسترسی به انرژی پایدار را برای جوامع تسهیل میکنند. با این حال، برای درک تأثیر بالقوه آنها بر توسعه اقتصادی و افزایش سبد عرضه انرژی، ایجاد و حفظ کسبوکارهای متمرکز بر انرژیهای تجدیدپذیر با رفع موانع موجود ضروری است. هدف مطالعه حاضر، شناسایی و رتبهبندی موانع راهاندازی شرکتهای انرژیهای تجدیدپذیر در بستر مدل کسبوکار و از دریچه توسعه پایدار است. بررسی مبانی نظری منجر به تدوین هفت فرضیه اولیه در خصوص این موانع در استانهای شمالی ایران شد. دادهها از طریق نظرسنجی شامل 59 متخصص صنعت جمع آوری شد و نتایج با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر در نرم افزار SmartPLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان میدهد که موانع فرهنگی به طور قابل توجهی مانع ارائه ارزش میشود، در حالی که موانع اقتصادی عمدتاً بر ایجاد و کسب ارزش تأثیر میگذارد. این بینشها توصیههای مهمی را برای سیاستگذاران و رهبران تجاری ارائه میدهد که به دنبال کاهش موانع و تقویت رشد شرکتهای انرژی تجدیدپذیر برای توسعه پایدار هستند.